چرا ممکن است شبکه شما به یک سویچ لایه 3 نیاز داشته باشد؟

سویچهای شبکه سنتی در لایه 2 از مدل OSI کار میکنند، در حالی که روترهای شبکه در لایه 3 مشغول فعالیت هستند. همین امر اغلب منجر به سردرگمی در تعریف و اهداف سویچهای لایه 3 (که به سویچ چند لایه نیز معروف هستند)میشود.

یک سویچ لایه 3 یک دستگاه سخت افزاری خاص است که برای مسیریابی شبکه استفاده میشود. سویچهای لایه 3 از لحاظ فنی بسیار شبیه به روترهای سنتی هستند. هر دو میتوانند از پروتکلهای مسیریابی یکسان پشتیبانی کنند، پکتهای ورودی را بررسی کرده و مسیریابی پویا را بر اساس آدرسهای منبع و مقصد انجام دهند

یکی از اصلیترین مزایای یک سویچ لایه 3 نسبت به یک روتر روشی است که توسط آن تصمیمات مسیریابی اتخاذ میشود. از آنجا که پکتها در یک مسیر به مراحل اضافه کمتری نیاز دارد احتمال تاخیر شبکه در سویچهای لایه 3 به مراتب کمتر است

هدف سویچهای لایه 3

سویچهای لایه 3 به عنوان یک فناوری در نظر گرفته شده بود تا عملکرد مسیریابی شبکه را در شبکه های محلی در مقیاس بزرگ مثل اینترانتهای سازمانی را بهبود بخشد.

مقیاس بزرگ مثل اینترانتهای سازمانی را بهبود بخشد.
اختلاف اصلی بین سویچهای لایه 3 و روترها به سخت افزار داخلی آنها مربوط میشود. سخت افزار داخل یک سویچ لایه 3 ترکیبی از سویچهای سنتی و روترها است که با جایگزینی برخی منطقهای نرم افزاری روتر با سخت افزار مدار مجتمع عملکرد بهتری را برای شبکه های محلی فراهم میکند.

علاوه بر این، یک سویچ لایه 3 در زمانی که برای استفاده در اینترانتها طراحی میشود معمولا از پورتهای WAN و قابلیتهای مربوط به آن برخوردار نخواهد بود. این سویچها اغلب برای پشتیبانی مسیریابی بین شبکه های محلی مجازی ( VLANs )مورد استفاده قرار میگیرد. مزایای سویچهای لایه 3 برای VLAN ها شامل این موارد است:

کاهش میزان ترافیک منتشر شده
ساده کردن مدیریت امنیتی
ایزولاسیون خطای بهبود یافته

سویچهای لایه 3 چگونه کار میکنند

یک سویچ سنتی به طور پویا ترافیک را بین هر یک از پورتهای فیزیکی تا آدرسهای فیزیکی (آدرس مک) دستگاههای متصل جابجا میکند. سویچهای لایه 3 از این قابلیت در زمان مدیریت ترافیک داخل شبکه محلی استفاده میکنند.
آنها همچنین با به کار گیری اطلاعات آدرس ایپی برای اتخاذ تصمیمات مسیریابی در زمان مدیریت ترافیک بین شبکه های محلی توانایی شبکه را افزایش میدهند. در مقابل، سویچهای لایه 4 شماره پورتهای UDP یا TCP را نیز به کار میگیرند.

استفاده از سویچ لایه 3 به همراه شبکه محلی مجازی

هر شبکه محلی مجازی و نقشه پورت باید در این سویچ وارد شود. پارامترهای مسیریابی برای هر رابط VLAN نیز باید مشخص شود.

بعضی از سویچهای لایه 3 پشتیبانی از DHCP را نیز انجام میدهند که میتواند برای خودکارسازی اختصاص آدرسهای ایپی به دستگاههای موجود در شبکه محلی مجازی مورد استفاده قرار گیرد. به عنوان یک راهکار جایگزین از یک سرور DHCP بیرونی یا آدرسهای ایپی استاتیک که به صورت جداگانه تنظیم شدهاند نیز میتوان استفاده کرد.

مشکلات پیش روی سویچهای لایه 3

قیمت سویچهای لایه 3 بیشتر از سویچهای سنتی اما کمتر از روترهای سنتی است. پیکربندی و مدیریت این سویچها و VLAN ها نیز به تلاش بیشتری نیاز دارد. کاربردهای سویچهای لایه 3 به محیطهای اینترانت با دستگاهها و ترافیک به اندازه کافی بزرگ محدود میشود. شبکه های خانگی معمولا از این دستگاهها استفاده نمیکنند. نداشتن قابلیت WAN باعث شده تا نتوان سویچهای لایه 3 را جایگزین روترها کرد

نام گذاری این نوع از سویچها بر مبنای مفاهیم مدل OSI انجام شده است که در آن لایه 3 به معنای لایه شبکه است.
متاسفانه، این مدل نظری تفاوتهای عملی بین محصولات صنعتی را به خوبی نشان نمیدهد. و این نام گذاری موجب سردرگمی در بازار شده است

پاسخ دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند *
شما می توانید از این تگ های HTML و ویژگی ها استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>