در میان سوئیچ‌های Enterprise سیسکو، دو مدل بیشترین استفاده را دارند:

• Cisco Catalyst 9200
• Cisco Catalyst 9200L

این دو مدل ظاهراً مشابه هستند، اما در عمل دو فلسفه کاملاً متفاوت دارند:

• 9200: توسعه‌پذیری و آینده‌نگری
• 9200L: اقتصادی بودن و سادگی

هدف این مقاله این است که بدون ابهام، به شما بگوید دقیقاً کدام Cisco Catalyst 9200 و 9200L را باید انتخاب کنید.

Cisco Catalyst 9200 چیست؟

Cisco Catalyst 9200 یک سوئیچ لایه Access در کلاس Enterprise است که برای شبکه‌های در حال رشد و سازمان‌های متوسط تا بزرگ طراحی شده است.

این سری بخشی از خانواده Catalyst 9000 است و هدف آن ارائه ترکیب زیر است:

• امنیت پیشرفته
• مقیاس‌پذیری بالا
• قابلیت توسعه سخت‌افزاری
• آمادگی برای SD-Access و Cloud Networking

ویژگی کلیدی 9200

این مدل «ماژولار» است؛ یعنی بخش‌هایی از سخت‌افزار مانند uplink قابل ارتقاء هستند.

برای اطلاعات بیشتر توصیه می‌شود که راهنمای جامع انتخاب سوئیچ سیسکو سری 9200 را مطالعه کنید.

Cisco Catalyst 9200L چیست؟

Cisco Catalyst 9200L نسخه ساده‌تر و اقتصادی‌تر همین خانواده است.

این مدل برای شبکه‌هایی طراحی شده که:

• ساختار ثابت دارند
• رشد پیچیده ندارند
• هزینه اولیه در اولویت است

ویژگی کلیدی 9200L

این مدل «Fixed» است؛ یعنی ساختار سخت‌افزاری از ابتدا تا انتها ثابت می‌ماند.

تفاوت در فلسفه طراحی

بزرگ‌ترین اشتباه کاربران این است که این دو مدل را فقط از نظر مشخصات مقایسه می‌کنند، در حالی که تفاوت اصلی در «فلسفه طراحی» است.

Cisco 9200

• برای رشد شبکه در آینده طراحی و ساخته شده
• مناسب شبکه‌های در حال توسعه
• قابلیت تغییر در uplink و ماژول‌ها

Cisco 9200L

• برای شبکه هاب ثابت و بدون تغییر طراحی شده
• مناسب شبکه‌های پایدار
• کم‌هزینه در خرید اولیه

تفاوت‌های فنی کلیدی

در انتخاب Cisco Catalyst 9200 و 9200L جدول زیر را ملاحظه کنید:

StackWise و اهمیت آن

Stacking یعنی اتصال چند سوئیچ به‌عنوان یک سیستم واحد.

مزایا

• مدیریت ساده‌تر شبکه
• افزایش پایداری (Redundancy)
• افزایش ظرفیت پردازش
• کاهش پیچیدگی عملیاتی

StackWise و سوئیچ های سری 9200

• 9200: StackWise-160 (قدرت بالاتر)
• StackWise-80 :9200L ( محدودیت دارد اما برای SMB کافی است)

اگر شبکه شما رشد دارد، Stack در 9200 یک مزیت حیاتی است.

Uplink؛ نقطه تعیین‌کننده آینده شبکه

Uplink ها در Cisco Catalyst 9200 و 9200L مسیر ارتباطی سوئیچ به Backbone است.

Cisco 9200

• ماژولار
• پشتیبانی از 1G / 10G / 25G
• مناسب شبکه‌های آینده‌محور

Cisco 9200L

• ثابت
• معمولاً 1G یا 10G
• مناسب شبکه‌های پایدار

به این نکته مهم توجه کنید که:
Uplink جایی است که بسیاری از شبکه‌ها بعداً دچار محدودیت می‌شوند، نه در پورت‌های کاربر.

PoE در 9200 و 9200L

هر دو مدل از PoE+ پشتیبانی می‌کنند.

کاربردها

• تلفن‌های VoIP
• دوربین‌های امنیتی
• Access Point
• تجهیزات IoT

تفاوت عملی

در عمل هر دو مشابه هستند، اما 9200 در سناریوهای سنگین پایدارتر عمل می‌کند.

امنیت؛ نقطه قوت مشترک

هر دو مدل از معماری امنیتی Enterprise سیسکو استفاده می‌کنند.

قابلیت‌ها

• MACsec Encryption
• 802.1X Authentication
• Secure Boot
• Image Signing
• TrustSec (در سناریوهای پیشرفته)

 با توجه به قابلیت‌های ذکرشده به این نتیجه می‌رسیم که:
این سوئیچ‌ها حتی در صورت دسترسی فیزیکی، بدون مجوز قابل سوءاستفاده نیستند.

انتخاب سوئیچ بر اساس عملکرد واقعی در شبکه‌های مختلف

1. شبکه کوچک (SMB)

اگر شبکه شما

• تعداد کاربر کم
• رشد محدود
• بودجه مهم

بهترین انتخاب: 9200L

2. شبکه در حال رشد

شبکه‌های در حال رشد با موارد زیر همراه است

• افزایش کاربر
• نیاز به توسعه uplink
• تغییر زیرساخت

لذا بهترین گزینه 9200 است.

3. سازمان متوسط و بزرگ

سازمان‌های متوسط تا بزرگ به دلایل زیر

• ترافیک بالا
• نیاز به پایداری
• حساسیت عملیاتی

بهتراست که 9200 را انتخاب کنند.

4. شعب سازمانی

بی‌شک شعبات سازمانی به جهت

• ساختار استاندارد
• مدیریت ساده

 بسته به رشد شبکه 9200L یا 9200 انتخابی منطقی است.

اشتباهات رایج در انتخاب

• اگر برای فقط برای کاهش هزینه اقدام به انتخاب 9200L کرده اید این انتخاب اشتباه هست و در توسعه شبکه خود با محدودیت روبرو خواهید شد.
• آیا بدون توجه به نیاز واقعی شبکه اقدام به انتخاب 9200 کرده‌اید در اشتباه هستید زیرا هزینه اضافی بدون استفاده را برای خود متحمل می‌شوید.
• نادیده گرفتن آینده شبکه در گزینش سوئیچ‌ها منجرب به تعویض زودهنگام تجهیزات خواهد شد.

هزینه واقعی در گزینش سوئیچ‌ها

برای انتخاب بهترین گزینه فقط توجه به قیمت خرید نیست.

شامل

• لایسنس Cisco DNA
• هزینه ارتقاء
• downtime
• توسعه آینده

نتیحه تحلیل واقعی این است که:

• 9200: هزینه اولیه بیشتر، اما آینده‌دار
• 9200L: هزینه کمتر، اما محدودیت رشد

نقش لایسنس در انتخاب

هر دو مدل به لایسنس Cisco DNA وابسته هستند.

دو سطح

• Essentials: پایه
• Advantage: پیشرفته

توجه داشته‌ باشید که:
بدون لایسنس مناسب، بخشی از قابلیت‌های کلیدی فعال نمی‌شود.

توصیه نهایی برای انتخاب و خرید

اگر بخواهیم تصمیم را کاملاً ساده کنیم:

Cisco Catalyst 9200 را انتخاب کن اگر:

• شبکه در حال رشد است
• به توسعه آینده فکر می‌کنی
• پایداری حیاتی است
• نیاز به uplink قوی داری

Cisco Catalyst 9200L را انتخاب کن اگر:

• شبکه ثابت است
• بودجه محدود است
• تغییرات آینده کم است
• سادگی مهم‌تر از توسعه است

در پایان

Cisco Catalyst 9200 و 9200L دو محصول مشابه نیستند؛ دو استراتژی متفاوت هستند:

• 9200 = سرمایه‌گذاری بلندمدت
• 9200L = بهینه‌سازی هزینه کوتاه‌مدت

اشتباه در انتخاب این دو، معمولاً امروز دیده نمی‌شود؛ در زمان رشد شبکه خودش را نشان می‌دهد.

مقاله راهنمای جامع انتخاب سوئیچ سیسکو سری 9200

سوالات متداول (FAQ)

تفاوت اصلی 9200 و 9200L چیست؟

9200 ماژولار و قابل توسعه است، 9200L ثابت و اقتصادی‌تر است.

آیا هر دو از لایه 3 پشتیبانی می‌کنند؟

بله، هر دو از Routing و پروتکل‌هایی مانند OSPF (با لایسنس مناسب) پشتیبانی می‌کنند.

کدام برای شبکه بزرگ بهتر است؟

Cisco Catalyst 9200 به دلیل Stack و uplink قوی‌تر.

آیا 9200L برای آینده مناسب است؟

برای شبکه‌های ثابت بله، اما برای رشد زیاد خیر.

آیا PoE در هر دو یکسان است؟

بله، اما در سناریوهای سنگین 9200 پایدارتر عمل می‌کند.

نوشته راهنمای شناخت Cisco Catalyst 9200 و 9200L؛ معرفی کامل ویژگی‌ها و کاربردها اولین بار در مجله شبکه ارغوان. پدیدار شد.

تفاوت واقعی Cisco Catalyst 9200 و 9200L از نگاه معماری و طراحی

در نگاه اول، سوئیچ‌های Cisco Catalyst 9200 و 9200L شبیه هم هستند و همین شباهت ظاهری باعث اشتباه در انتخاب می‌شود. اما در سطح مهندسی شبکه، این دو دستگاه از دو فلسفه طراحی کاملاً متفاوت ساخته شده‌اند. یکی برای توسعه‌پذیری و بار شبکه‌های سنگین طراحی شده و دیگری برای سادگی، ثبات و کنترل هزینه.

برای درک بهتر جایگاه این دو مدل در ساختار کلی شبکه، مطالعه «راهنمای شناخت Cisco Catalyst 9200 و 9200L» پیشنهاد می‌شود.

نکته کلیدی اینجاست: تفاوت این دو مدل در “ظاهر یا قابلیت‌های عمومی” نیست، بلکه در معماری داخلی، نحوه پردازش ترافیک و میزان انعطاف سخت‌افزاری است. در این مرحله اگر قصد دارید دید کلی‌تری نسبت به انتخاب مدل مناسب داشته باشید، مطالعه «راهنمای جامع انتخاب سوئیچ سیسکو سری 9200» می‌تواند مسیر تصمیم‌گیری را کامل‌تر کند.

تفاوت بنیادی در فلسفه طراحی

Cisco در سری 9200 دو رویکرد متفاوت را پیاده‌سازی کرده:

• C9200: طراحی ماژولار و قابل توسعه
• C9200L: طراحی ثابت و بهینه‌سازی شده برای هزینه پایین‌تر

این تفاوت فقط یک انتخاب فنی ساده نیست؛ بلکه روی کل رفتار شبکه تأثیر می‌گذارد. در C9200 شما با یک ساختار قابل ارتقاء مواجه هستید، اما در C9200L همه چیز از ابتدا نهایی و غیرقابل تغییر طراحی شده است.

در عمل، این یعنی اگر شبکه شما در آینده رشد کند، C9200 خودش را با تغییرات هماهنگ می‌کند، اما C9200L باید از ابتدا درست انتخاب شده باشد چون امکان توسعه محدود است.

تفاوت در uplink (درک معماری ارتباطی)

یکی از مهم‌ترین نقاط تفاوت، نحوه طراحی uplink است.

در C9200:

• uplink به صورت ماژولار StackWise-160 طراحی شده
• امکان انتخاب ماژول‌های مختلف وجود دارد
• انعطاف برای تغییر سرعت و نوع ارتباط وجود دارد
• مناسب شبکه‌هایی است که آینده نامشخص دارند

در C9200L:

• uplink کاملاً ثابت StackWise-80 است
• هیچ قابلیت تغییر سخت‌افزاری وجود ندارد
• ساختار ارتباطی از ابتدا قفل شده است

این تفاوت در ظاهر ساده است، اما در شبکه واقعی یعنی:

در C9200 شما مسیر رشد دارید، در C9200L مسیر از قبل بسته شده است.

برای بررسی عمیق‌تر رفتار سخت‌افزاری و جزئیات فنی، می‌توانید به «بررسی فنی Cisco Catalyst 9200 و 9200L» مراجعه کنید.

تفاوت در ظرفیت پردازش (Switching Capacity)

یکی از مهم‌ترین شاخص‌های تفاوت این دو مدل، ظرفیت پردازش داخلی است.

در C9200 ظرفیت سوئیچینگ بالاتر طراحی شده تا بتواند حجم بیشتری از ترافیک همزمان را مدیریت کند. این موضوع مخصوصاً در شبکه‌هایی که چندین سرویس همزمان فعال دارند (VoIP، ویدئو، سیستم‌های ERP) اهمیت پیدا می‌کند.

در مقابل، C9200L برای سناریوهای سبک‌تر طراحی شده است. یعنی:

• تعداد جریان‌های همزمان کمتر
• بار پردازشی محدودتر
• تمرکز روی شبکه‌های کوچک تا متوسط

این تفاوت باعث می‌شود رفتار این دو دستگاه در زمان اوج ترافیک کاملاً متفاوت باشد. C9200 فشار را بهتر پخش می‌کند، در حالی که C9200L سریع‌تر به سقف پردازشی نزدیک می‌شود.

 تفاوت در پردازنده و ASIC (هسته واقعی تفاوت)

هر دو مدل از معماری ASIC سیسکو استفاده می‌کنند، اما نحوه استفاده از آن متفاوت است.

در C9200:

• ASIC برای پردازش‌های سنگین‌تر بهینه شده
• forwarding table ظرفیت بالاتری دارد
• پردازش همزمان بسته‌ها پایدارتر انجام می‌شود
• فشار کمتری به CPU وارد می‌شود

در C9200L:

• طراحی ASIC ساده‌تر است
• ظرفیت جدول‌ها محدودتر است
• پردازش برای سناریوهای استاندارد کافی است

این یعنی تفاوت اصلی اینجا است:

C9200 برای “بار واقعی شبکه‌های سازمانی” ساخته شده، C9200L برای “بار کنترل‌شده و قابل پیش‌بینی”.

تفاوت در رفتار واقعی تحت بار (Real-world Behavior)

در شرایط آزمایشگاهی، هر دو دستگاه عملکرد خوبی دارند. اما در شبکه واقعی، تفاوت‌ها مشخص می‌شود.

در C9200:

• افت عملکرد در ترافیک بالا کمتر است
• مدیریت congestion بهتر انجام می‌شود
• توزیع بار پایدارتر است
• در سناریوهای multi-service بهتر عمل می‌کند

در C9200L:

• در بار بالا سریع‌تر به محدودیت می‌رسد
• رفتار دستگاه ساده‌تر و خطی‌تر است
• مناسب محیط‌هایی است که رشد ناگهانی ترافیک ندارند

این بخش مهم است چون بسیاری از انتخاب‌های اشتباه دقیقاً به خاطر نادیده گرفتن همین رفتار واقعی اتفاق می‌افتد.

تفاوت در استک (StackWise) و مقیاس‌پذیری

هر دو مدل از StackWise پشتیبانی می‌کنند، اما هدف طراحی متفاوت است.

در C9200:

• استک برای شبکه‌های بزرگ طراحی شده
• هماهنگی بین سوئیچ‌ها سریع‌تر است
• پهنای باند استک بالاتر است
• مناسب سناریوهای enterprise

در C9200L:

• استک برای شبکه‌های کوچک‌تر طراحی شده
• هماهنگی ساده‌تر اما محدودتر است
• مناسب شعب یا شبکه‌های کم‌ترافیک

این تفاوت یعنی:

C9200 برای “یک شبکه یکپارچه بزرگ” است، C9200L برای “چند واحد ساده و مستقل”.

تفاوت در طراحی ماژولار بودن

این بخش یکی از مهم‌ترین نقاط تصمیم‌گیری است.

در C9200:

• طراحی نیمه‌ماژولار
• امکان تغییر برخی اجزای سخت‌افزاری
• انعطاف برای ارتقاء آینده
• مناسب سازمان‌هایی که رشد دارند

در C9200L:

• طراحی کاملاً fixed
• هیچ ارتقاء سخت‌افزاری ممکن نیست
• ساختار بسته و ساده

بنابراین این نتیجه می‌گیریم که در C9200 شما “اختیار تغییر” دارید، اما در C9200L “انتخاب اولیه تعیین‌کننده همه چیز است”. پس به طور خلاصه:

• C9200 = انعطاف + ظرفیت بالا + طراحی قابل توسعه
• C9200L = سادگی + هزینه کمتر + ساختار ثابت

اما نکته مهم این است:

این تفاوت‌ها ظاهری نیستند، بلکه در عمق معماری سخت‌افزار تعریف شده‌اند.

تفاوت‌های امنیتی، لایسنس و رفتار عملیاتی (C9200 vs C9200L)

در ادامه بررسی معماری، حالا می‌رسیم به جایی که تصمیم نهایی معمولاً همان‌جا شکل می‌گیرد: امنیت، لایسنس و رفتار واقعی دستگاه در شبکه عملیاتی. این بخش جایی است که تفاوت‌های C9200 و C9200L از “مشخصات روی کاغذ” خارج می‌شود و وارد “رفتار واقعی در سازمان” می‌شود.

نکته مهم: این بخش تکرار uplink یا stack یا ظرفیت نیست؛ تمرکز کامل روی امنیت سخت‌افزاری، policy enforcement، لایسنس و کنترل شبکه است.

تفاوت در امنیت سخت‌افزاری (Hardware Security Model)

در هر دو مدل، Cisco مجموعه‌ای از قابلیت‌های امنیتی سازمانی را ارائه می‌دهد، اما تفاوت اصلی در عمق اجرای امنیت در سخت‌افزار است.

C9200:

• اجرای امنیت نزدیک به ASIC (hardware-offload بیشتر)
• کاهش فشار روی CPU در عملیات امنیتی
• پردازش سریع‌تر policyهای امنیتی
• مناسب برای محیط‌هایی با policyهای متعدد همزمان

C9200L:

• اجرای امنیت بیشتر وابسته به منابع عمومی سیستم
• سطح offload محدودتر نسبت به مدل C9200
• مناسب سناریوهای استاندارد امنیتی، نه پیچیده

بنابراین بایستی گفت که:
در C9200، امنیت “در سطح سخت‌افزار حل می‌شود”، اما در C9200L بیشتر “در سطح مدیریت نرم‌افزاری اجرا می‌شود”.

MACsec (رمزنگاری لینک) و تفاوت در مقیاس‌پذیری

هر دو مدل از MACsec (802.1AE) پشتیبانی می‌کنند، اما تفاوت در ظرفیت اجرای همزمان است.

در C9200:

• پشتیبانی بهتر از رمزنگاری همزمان چند لینک
• عملکرد پایدارتر در ترافیک رمزگذاری‌شده سنگین
• مناسب ارتباطات حساس بین سوئیچ‌ها یا شعب

در C9200L:

• MACsec فعال است اما در مقیاس محدودتر
• مناسب لینک‌های کم‌حجم یا سناریوهای ساده رمزنگاری

نکته کلیدی این است که:
MACsec در هر دو وجود دارد، اما “تحمل بار رمزنگاری” در C9200 بالاتر است، نه خود قابلیت.

Cisco TrustSec و Segmentation شبکه

یکی از نقاط مهم تفاوت، نحوه اجرای segmentation مبتنی بر policy است.

C9200:

• پشتیبانی بهتر از SGT (Security Group Tagging)
• اجرای policyهای پیچیده‌تر بدون فشار زیاد روی منابع
• مناسب شبکه‌های بزرگ با segmentation چندلایه
• هماهنگی بهتر با Cisco DNA Center

C9200L:

• پشتیبانی کامل اما در مقیاس محدودتر
• مناسب شبکه‌هایی با تعداد policy کمتر
• اجرای ساده‌تر و سبک‌تر

می توان یک تحلیل واقعی ارائه داد که:
C9200 برای “شبکه policy-driven واقعی” ساخته شده، C9200L برای “segmentation ساده و قابل مدیریت”.

کنترل دسترسی (802.1X و NAC)

در هر دو مدل، کنترل دسترسی شبکه (NAC) وجود دارد، اما تفاوت در ظرفیت همزمان است.

C9200:

• مدیریت تعداد بالاتر endpoint همزمان
• session handling پایدارتر
• مناسب سازمان‌های بزرگ با ورود/خروج زیاد کاربران

C9200L:

• ظرفیت کمتر در مدیریت همزمان کاربران
• مناسب محیط‌های ثابت‌تر (اداری یا شعب کوچک)

بخاطر داشته باشید:
مشکل در این بخش معمولاً “امنیت نیست”، بلکه “مقیاس” است.

تفاوت در لایسنس و مدل نرم‌افزاری

لایسنس در سری 9200 علاوه براینکه وظیفه فعال سازی قابلیت ها را برعهده دارد؛ عملاً روی سطح مدیریت شبکه اثر می‌گذارد.

هر دو مدل از ساختار زیر استفاده می‌کنند:

• DNA Essentials
• DNA Advantage

اما تفاوت واقعی در نحوه استفاده است.

در C9200:

• معمولاً Advantage کاربرد بیشتری دارد
• مناسب برای اتوماسیون شبکه
• تحلیل ترافیک پیشرفته (Telemetry)
• =تعامل عمیق‌تر با DNA Center

در C9200L:

• Essentials در اکثر سناریوها کافی است
• استفاده کمتر از اتوماسیون‌های سنگین
• تمرکز روی مدیریت ساده‌تر شبکه

نکته قابل تأمل این است که:
در C9200، لایسنس فقط مجوز نیست بلکه بخشی از “هوشمندی شبکه” است.

تفاوت در مدیریت عملیاتی 

این بخش یکی از مهم‌ترین نقاط تصمیم‌گیری است که معمولاً نادیده گرفته می‌شود.

C9200:

• مناسب شبکه‌هایی با تغییرات مداوم
• مدیریت متمرکز بهتر در محیط‌های پیچیده
• مناسب DevOps / NetOps approach
• هماهنگی بهتر با سیاست اتوماسیون

C9200L:

• مناسب شبکه‌های پایدار و کم‌تغییر
• مدیریت ساده‌تر و دستی‌تر
• پیچیدگی کمتر در عملیات روزانه

در جمع بندی به این نتیجه رسیدیم که C9200 مناسب شبکه‌ای است که “مدام تغییر می‌کند”، برای شبکه‌های ثابت پیشنهاد می‌شود که از سوئیچ C9200L استفاده شود.

انتخاب و تصمیم‌گیری نهایی

اشتباه رایج در انتخاب مناسب

بزرگ‌ترین خطا این است:

❌ سوئیچ را براساس نیاز امروز خود انتخاب کردن یکی از اشتباهات رایج محسوب می‌شود. توصیه می‌شود به رفتار شبکه خود در 2 سال آینده نیز فکر کنید.

اگر شبکه کوچک است ولی در حال رشد:

•  انتخاب C9200L اشتباه است

اگر شبکه ثابت و محدود است:

•  انتخاب C9200 اضافه‌کاری است

برای یک دید مقایسه‌ای استاندارد و بین‌المللی نیز می‌توانید به «Cisco C9200 vs C9200L» مراجعه کنید.

درپایان

تفاوت این دو مدل در این ۴ محور خلاصه می‌شود:

• امنیت (عمق اجرا در سخت‌افزار)
• مقیاس رمزنگاری و خط مشی
• مدل لایسنس و هوشمندی شبکه
• رفتار عملیاتی در سازمان

بنابراین می‌توان چنین نتیجه گرفت:

• C9200 = شبکه پیچیده، در حال رشد، policy-driven
• C9200L = شبکه ساده، پایدار، کنترل‌شده

برای آشنایی بیشتر با جزئیات و کاربردهای مدل اقتصادی‌تر، مطالعه «راهنمای کامل سوئیچ سیسکو C9200L» پیشنهاد می‌شود.

سوالات متداول

1. تفاوت اصلی Cisco 9200 و 9200L چیست؟

تفاوت اصلی در معماری سخت‌افزاری است؛ C9200 ماژولار و قابل توسعه است، اما C9200L ساختار ثابت و اقتصادی دارد.

2. کدام مدل برای سازمان‌های بزرگ مناسب‌تر است؟

C9200 به دلیل ظرفیت بالاتر، انعطاف بیشتر و عملکرد پایدار در بار سنگین، انتخاب مناسب‌تری برای سازمان‌های بزرگ است.

3. آیا از نظر امنیت تفاوت دارند؟

هر دو از MACsec و TrustSec پشتیبانی می‌کنند، اما C9200 در مقیاس و بارهای سنگین امنیتی عملکرد قوی‌تری دارد.

4. آیا C9200L برای شبکه سازمانی کافی است؟

بله، برای شبکه‌های کوچک تا متوسط و ساختارهای ثابت کاملاً مناسب است، اما برای رشد آینده محدودیت دارد.

5. آیا امکان ارتقاء از C9200L به C9200 وجود دارد؟

خیر، این دو مدل سخت‌افزار متفاوت دارند و ارتقاء مستقیم ممکن نیست.

6. مهم‌ترین عامل انتخاب بین این دو چیست؟

میزان رشد آینده شبکه؛ اگر شبکه در حال توسعه است C9200، و اگر ثابت است C9200L انتخاب مناسب‌تری است.

نوشته تفاوت اصلی بین سیسکو 9200 و 9200L چیست؟ اولین بار در مجله شبکه ارغوان. پدیدار شد.

بیشتر کاربرها وقتی به این نقطه می‌رسند، مشکلشان یکی از این دو حالت است:

• یا شبکه‌شان در حال رشد است و نمی‌دانند زیرساخت فعلی جواب می‌دهد یا نه؟!
• یا شبکه ساده‌ای دارند و نمی‌خواهند هزینه اضافی برای قابلیت‌هایی بدهند که استفاده نمی‌شود

مقایسه بین 9200 و 9200L به این تردیدها و دغدغه ها پایان می دهد.

مقایسه واقعی سوئیچ سیسکو 9200 با 9200L

با یک نگاه ساده می توان گفت که:

• Cisco Catalyst 9200 برای شبکه‌هایی که قرار است توسعه یافته و تغییر کنند
• Cisco Catalyst 9200L برای شبکه‌هایی که ثابت، ساده و کم‌تغییر هستند

این مقایسه ساده برای شبکه هایی که در آینده نیاز به توسعه دارند بسیار مفید است.

چه زمانی سوئیچ سیسکو 9200 انتخاب درست است؟

اگر حتی شبکه شما یکی از این شرایط را دارد، پیشنهاد می‌شود که  9200 را انتخاب کنید زیرا:

• احتمال اضافه شدن شعبه یا توسعه شبکه وجود دارد
• استفاده از سرویس‌هایی مثل VoIP یا دوربین‌های IP در آینده بیشتر می‌شود
• نیاز به مدیریت متمرکز و حرفه‌ای دارید
• نمی‌خواهید دو سال بعد مجبور به تعویض تجهیزات شوید

در این حالت، هزینه اولیه مهم نیست؛ مهم این است که شبکه قفل نشود.

چه زمانی 9200L کافی است؟

اگر شبکه شما در این وضعیت است:

• تعداد کاربران تقریباً ثابت است
• ساختار شبکه ساده و بدون رشد خاص است
• فقط اتصال پایدار و بدون پیچیدگی می‌خواهید
• مدیریت پیشرفته برایت اولویت نیست

در این شرایط، 9200L انتخاب منطقی‌تر و اقتصادی‌تر است.

اشتباه رایج در این انتخاب

بزرگ‌ترین اشتباه این است که انتخاب را فقط بر اساس قیمت انجام دهید. چون در ظاهر، تفاوت این دو مدل ممکن است کم به نظر برسد، اما در عمل هزینه اشتباه این انتخاب معمولاً در آینده خودش را نشان می‌دهد، نه در روز خرید.

مقایسه Cisco Catalyst 9200 و 9200L بر اساس هدف خرید واقعی

قبل از اینکه وارد جزئیات یا حتی تفاوت‌های این دو مدل شوید، باید بدانید که: هیچ‌کس به‌خاطر نام 9200 یا 9200L دنبال سوئیچ نمی‌گردد. کاربر دنبال حل یک نیاز مشخص است؛ مثل پایدار کردن شبکه، اضافه کردن تجهیزات، یا آماده شدن برای رشد و توسعه در آینده یک شبکه.

در خانواده Cisco Catalyst 9200 همین نقطه شروع تصمیم‌گیری است: اینکه شبکه قرار است در چه سطحی کار کند، نه اینکه کدام مدل “بهتر” است.

نقش 9200 و 9200L

اگر این دو مدل را از دید هدف نگاه کنیم:

• 9200 زمانی وارد انتخاب می‌شود که شبکه فقط قرار نیست کار کند، بلکه قرار است رشد کند
• 9200L زمانی منطقی است که هدف فقط داشتن یک شبکه پایدار و ساده است

این تفاوت، فنی نیست؛ کاملاً رفتار و نیاز یک کاربر را نشان می‌دهد.

مدل‌ها و ظاهر فیزیکی Cisco Catalyst 9200 vs 9200L

در خانواده Cisco Catalyst 9200 و 9200L، تفاوت فقط نرم‌افزاری یا لایه‌ای نیست؛ حتی در طراحی فیزیکی و نوع ساخت هم تفاوت‌های مشخصی وجود دارد که در انتخاب نهایی روی تجربه نصب و مدیریت شبکه اثر می‌گذارد.

با مقایسه سوئیچ سیسکو  9200 با 9200L از نظر مدل‌ها، هر دو سری شامل نسخه‌های 24 و 48 پورت هستند. در سری Cisco Catalyst 9200 معمولاً مدل‌های ماژولارتر مثل 9200-24P و 9200-48P دیده می‌شوند که برای شبکه‌های سازمانی با نیاز توسعه طراحی شده‌اند. در مقابل، سری 9200L بیشتر شامل مدل‌های ثابت‌تر مانند 9200L-24P-4G و 9200L-48P-4G است که برای شبکه‌های ساده‌تر و قابل پیش‌بینی استفاده می‌شوند.

مقایسه ظاهری سوئیچ سیسکو کاتالیست 9200 با 9200L

از نظر ظاهر، هر دو سری در نگاه اول شبیه هم هستند:

• فرم فاکتور 1U رک‌مونت
• بدنه فلزی صنعتی
• طراحی استاندارد دیتاسنتری

تفاوت در “جزئیات طراحی داخلی” است، نه ظاهر بیرونی.

1. طراحی بدنه و ساختار

• 9200: طراحی سنگین‌تر و صنعتی‌تر، مناسب سناریوهای سازمانی با بار شبکه بالاتر
• 9200L: طراحی ساده‌تر و سبک‌تر برای استقرار سریع در شعب و شبکه‌های کوچک

2. پاور و فن

• در 9200 معمولاً پاور و فن‌ها ماژولارتر و قابل انعطاف‌تر هستند
• در 9200L ساختار ساده‌تر و ثابت‌تر است و برای نگهداری سبک‌تر طراحی شده

طبق مستندات سیسکو، هر دو سری از طراحی خنک‌سازی داخلی استفاده می‌کنند، اما مدل‌های 9200 انعطاف بیشتری در سناریوهای Redundant دارند.

3. تجربه نصب در رک

هر دو سری به‌صورت استاندارد در رک 19 اینچ نصب می‌شوند، اما تفاوت در تجربه واقعی است:

• 9200: بیشتر در رک‌هایی استفاده می‌شود که چند سوئیچ به هم متصل‌اند و کابل‌کشی پیچیده‌تر است
• 9200L: معمولاً در رک‌های ساده‌تر با تعداد محدود دستگاه استفاده می‌شود

در مجموع اگر بخواهیم مقایسه‌ای ساده و عملی بین دوسوئیچ داشته باشیم:

• از نظر ظاهر بیرونی هردو سوئیچ تقریباً یکسان هستند
• از نظر وزن، ساختار و طراحی داخلی  9200 قوی‌تر و منعطف‌تر
• از نظر نصب و سادگی 9200L سریع‌تر و سبک‌تر

در واقع تفاوت اصلی در “ظاهر” نیست، در سطح طراحی برای نوع شبکه است.

انتخاب مدل‌های PoE؛ هزینه کمتر امروز یا انعطاف بیشتر فردا؟

درمقایسه سوئیچ سیسکو کاتالیست 9200 با 9200L، موضوع PoE فقط روشن کردن تلفن یا Access Point نیست؛ مسئله اصلی این است که شبکه در آینده چقدر قرار است وابسته به تجهیزات تحت شبکه شود.

در پروژه‌هایی که تعداد تجهیزات PoE محدود است، معمولاً مدل‌های PoE سری 9200L انتخاب اقتصادی‌تری محسوب می‌شوند، چون بدون پیچیدگی اضافی، نیاز شبکه را پاسخ می‌دهند.

اما وقتی:

• تعداد Access Pointها بیشتر می‌شود
• شبکه چندبخشی می‌شود
• یا احتمال توسعه تجهیزات IP وجود دارد

کاربران بیشتر به سمت مدل‌های PoE سری Cisco Catalyst 9200 می‌روند؛ نه صرفاً به‌خاطر PoE، بلکه به‌خاطر انعطاف بیشتر در توسعه و مدیریت شبکه.

نکته‌ای که خیلی از خریداران دیر متوجه آن می‌شوند این است که انتخاب اشتباه در این بخش معمولاً بعدها خودش را نشان می‌دهد؛ زمانی که شبکه نیاز به توسعه پیدا می‌کند اما زیرساخت اولیه برای آن طراحی نشده است.

به همین دلیل در انتخاب بین 9200 ،9200L و  PoE نباید فقط یک قابلیت جانبی دیده شود؛ بلکه باید بخشی از برنامه توسعه شبکه در نظر گرفته شود.

برای چه شبکه‌ای کدام مدل منطقی‌تر است؟

اگر شبکه کوچکی داری و فقط به یک سوئیچ پایدار برای کاربران، تلفن‌های VoIP یا چند Access Point نیاز داری، مدل‌هایی مثل:

• Cisco Catalyst C9200L-24P-4G
• Cisco Catalyst C9200L-48P-4G

معمولاً انتخاب‌های اقتصادی‌تر و منطقی‌تری هستند.

اما اگر:

• شبکه در حال رشد است
• تعداد کاربران بیشتر می‌شود
• یا احتمال توسعه زیرساخت وجود دارد

کاربران بیشتر به سمت مدل‌هایی مثل:

• Cisco Catalyst C9200-24P
• Cisco Catalyst C9200-48P

می‌روند، چون برای شبکه‌های توسعه‌پذیر طراحی شده‌اند و در آینده محدودیت کمتری ایجاد می‌کنند.

مقایسه استکینگ سوئیچ سیسکو 9200 و 9200L؛ تفاوتی که در زمان توسعه مشخص می‌شود

یکی از بخش‌هایی که معمولاً هنگام خرید کمتر به آن توجه می‌شود، موضوع Stack یا انباشتگی است. در ظاهر ممکن است این قابلیت فقط یک ویژگی مدیریتی دیده شود، اما در عمل روی نحوه رشد شبکه تأثیر مستقیم دارد.

در سری 9200 و 9200L، قابلیت استک کمک می‌کند چند سوئیچ به‌صورت یکپارچه مدیریت شوند. اما موضوع مهم این نیست که “استک وجود دارد یا نه”، بلکه این است که شبکه در آینده چقدر قرار است گسترده شود.

در شبکه‌های کوچک و محدود، معمولاً استکینگ از همان ابتدا اولویت اصلی نیست، چون تعداد سوئیچ‌ها کم است و ساختار شبکه پیچیدگی زیادی ندارد.

اما در شبکه‌هایی که:

• چندین سوئیچ کنار هم قرار می‌گیرند
• احتمال افزایش کاربران وجود دارد
• یا پایداری شبکه اهمیت بالایی دارد

استکینگ کم‌کم از یک قابلیت جانبی تبدیل به بخشی از طراحی شبکه می‌شود.

اینجاست که کاربران حرفه‌ای‌تر معمولاً هنگام انتخاب بین 9200 و 9200L فقط وضعیت فعلی شبکه را نمی‌بینند، بلکه سناریوی توسعه آینده را هم در نظر می‌گیرند.

تفاوت نگاه کوتاه‌مدت و بلندمدت

بخش زیادی از تفاوت بین 9200 و 9200L به نوع نگاه در زمان خرید برمی‌گردد.

اگر هدف فقط راه‌اندازی سریع یک شبکه ساده باشد، معمولاً 9200L انتخاب اقتصادی‌تر و منطقی‌تری است. اما اگر شبکه قرار است در آینده بزرگ‌تر شود یا سرویس‌های بیشتری روی آن قرار بگیرد، کاربران بیشتر به سمت 9200 می‌روند تا بعداً مجبور به تغییر زیرساخت نشوند.

به همین دلیل انتخاب بین این دو سری بیشتر از اینکه یک مقایسه سخت‌افزاری باشد، به استراتژی توسعه شبکه مربوط می‌شود.

در انتخاب بین 9200 و 9200L:

• فقط به تعداد پورت یا قیمت اولیه نگاه نکنید
• PoE را بر اساس مسیر توسعه شبکه انتخاب کنید
• و استکینگ را فقط یک قابلیت مدیریتی نبینید؛ بلکه بخشی از آینده شبکه در نظر بگیرید

اینجا تفاوت واقعی بین یک خرید کوتاه‌مدت و یک انتخاب آینده‌دار مشخص می‌شود.

استکینگ در عمل برای چه شبکه‌هایی مهم می‌شود؟

در بسیاری از شبکه‌های کوچک، کاربران در ابتدا فقط یک سوئیچ تهیه می‌کنند و تصور می‌کنند همان ساختار برای همیشه کافی خواهد بود. اما وقتی تعداد کاربران، Access Pointها یا تجهیزات شبکه بیشتر می‌شود، مدیریت چند سوئیچ جداگانه کم‌کم تبدیل به چالش می‌شود.

اینجاست که قابلیت Stack در سری Cisco Catalyst 9200 اهمیت خودش را نشان می‌دهد.

مثلاً در شبکه‌هایی که:

• چند طبقه یا چند بخش دارند
• تعداد سوئیچ‌ها بیشتر می‌شود
• یا قطعی شبکه هزینه‌بر است

مدل‌هایی مثل:

• Cisco Catalyst C9200-48P
• Cisco Catalyst C9200-24P

معمولاً انتخاب‌های رایج‌تری هستند، چون در سناریوهای توسعه‌پذیر عملکرد منعطف‌تری دارند.

در مقابل، برای شبکه‌های کوچک‌تر که فقط یک یا دو سوئیچ استفاده می‌شود، کاربران اغلب سراغ مدل‌هایی مثل:

• Cisco Catalyst C9200L-24P-4G
• Cisco Catalyst C9200L-48P-4G

می‌روند، چون پیچیدگی و هزینه کمتری دارند و برای ساختارهای ساده‌تر کافی هستند.

پورت‌ها و uplink در مقایسه  9200 با 9200L

در مقایسه بین Cisco Catalyst 9200 و Cisco Catalyst 9200L، نقطه‌ای که تصمیم خرید را نهایی می‌کند معمولاً تعداد پورت و نوع uplink است، نه حتی PoE یا استک. چون این دو عامل مستقیماً تعیین می‌کنند شبکه در عمل چقدر ظرفیت رشد دارد.

در نگاه اولیه، هر دو سری در ظاهر مشابه به نظر می‌رسند، اما تفاوت واقعی در این است که 9200 برای سناریوهای توسعه‌پذیرتر طراحی شده و 9200L بیشتر برای شبکه‌های ثابت و قابل پیش‌بینی.

24 پورت یا 48 پورت؟ تصمیمی که فقط امروز نیست

در انتخاب بین 9200 و 9200L، تعداد پورت نباید فقط بر اساس وضعیت فعلی شبکه تعیین شود. تجربه پروژه‌های واقعی نشان می‌دهد که بخش قابل توجهی از پورت‌ها به مواردی غیر از کاربران نهایی اختصاص پیدا می‌کند:

• تجهیزات VoIP
• دوربین‌های تحت شبکه IP
• اکسس پوینت‌های وایرلس
• لینک‌های داخلی بین سوئیچ‌ها

به همین دلیل، حتی در شبکه‌هایی که امروز کوچک به نظر می‌رسند، مدل‌های 48 پورت در سری 9200 معمولاً انتخاب آینده‌دار‌تری هستند، چون رشد شبکه را بدون تعویض زیرساخت پوشش می‌دهند.

در مقابل، در سناریوهای محدودتر، مدل‌های 24 پورت در سری 9200L انتخاب منطقی‌تری هستند، چون پیچیدگی و هزینه اضافه ایجاد نمی‌کنند.

آپلینک 9200 در برابر 9200L؛ تفاوتی که روی عملکرد واقعی اثر دارد

در این مقایسه، uplink فقط یک مشخصه فنی نیست؛ مسیر اصلی خروجی ترافیک شبکه است. تفاوت بین 9200 و 9200L در این بخش معمولاً در میزان انعطاف و ظرفیت توسعه خودش را نشان می‌دهد.

در شبکه‌هایی که:

• ارتباط بین سوئیچ‌ها زیاد است
• یا ترافیک داخلی حجم بالایی دارد

uplinkهای قوی‌تر در سری 9200 کمک می‌کنند شبکه در آینده دچار گلوگاه نشود.

در مقابل، در شبکه‌های کوچک‌تر که ساختار ساده دارند، uplinkهای استاندارد در 9200L معمولاً پاسخ‌گو هستند و نیازی به هزینه اضافی نیست. به طور خلاصه مقایسه سوئیچ سیسکو کاتالیست 9200 با 9200L درجدول زیر قید شده است:

انتخاب واقعی بین 9200 و 9200L

اگر بخواهیم تصمیم درست را ازمیان مقایسه سوئیچ سیسکو سری کاتلیست 9200 استخراج کنیم بایستی گفت که:

• اگر شبکه فقط برای امروز طراحی شده است پس 9200L با uplink و پورت استاندارد کافی است
• اگر شبکه باید رشد کند و بار ترافیکی افزایش پیدا کند بنابراین 9200 انتخاب مطمئن‌تر است

این تفاوت دقیقاً همان نقطه‌ای است که تصمیم خرید را از “هزینه کمتر امروز” به “پایداری آینده” تغییر می‌دهد. بنابراین می‌توان اینطور گفت که:

• تعداد پورت فقط عدد نیست، ظرفیت توسعه است
• uplink فقط اتصال نیست، مسیر رشد شبکه است
• و انتخاب درست یعنی دیدن آینده شبکه، نه فقط وضعیت فعلی

 تصمیم‌گیری در مقایسه سوئیچ سیسکو 9200 در مقابل 9200L

در نهایت، مقایسه Cisco Catalyst 9200 و Cisco Catalyst 9200L به یک سؤال ساده خلاصه می‌شود، اما پاسخ آن ساده نیست:

«این شبکه قرار است فقط کار کند یا قرار است رشد کند؟»

تمام بحث‌های قبلی درباره پورت، uplink، PoE و حتی استکینگ، در نهایت به همین نقطه ختم می‌شوند. اگر این سؤال را درست جواب بدهید، انتخاب تقریباً خودش مشخص می‌شود.

در خانواده Cisco Catalyst 9200 تفاوت اصلی بین سیسکو 9200 و 9200L در سطح قابلیت نیست، بلکه در سطح “استراتژی استفاده” است.

کدام را بخرم 9200 یا 9200L؟

Cisco Catalyst 9200L را بخر اگر:

• شبکه کوچک یا متوسط و نسبتاً ثابت دارید
• رشد جدی در آینده نزدیک برایتان تعریف نشده
• فقط به یک شبکه پایدار و ساده نیاز دارید
• هزینه اولیه برایتان مهم‌تر از توسعه آینده است

در این حالت، مدل‌های سری 9200L مثل:

• Cisco Catalyst C9200L-24P-4G
• Cisco Catalyst C9200L-48P-4G

انتخاب‌های منطقی و اقتصادی محسوب می‌شوند.

Cisco Catalyst 9200 را بخر اگر:

• شبکه در حال رشد است یا برنامه توسعه دارد
• احتمال اضافه شدن شعبه یا کاربران جدید وجود دارد
• چند سرویس همزمان (VoIP، دوربین، وایرلس) روی شبکه اجرا می‌شود
• نمی‌خواهی بعداً مجبور به تعویض زیرساخت شوی

در این حالت، مدل‌های سری 9200 مثل:

• Cisco Catalyst C9200-24P
• Cisco Catalyst C9200-48P

انتخاب‌های مطمئن‌تر برای آینده شبکه هستند.

درپایان

در مقایسه سوئیچ سیسکو کاتالیست 9200 با 9200L متوجه شدیم که انتخاب بین این دو سوئیچ به پیچیدگی شبکه برمی‌گردد، نه برتری مطلق یکی از آن‌ها. اگر شبکه ساده و ثابت است، مدل‌های سری 9200L مثل نسخه‌های 24 یا 48 پورت PoE انتخاب اقتصادی و کافی هستند. اگر شبکه قرار است رشد کند یا چند سرویس همزمان روی آن اجرا شود، مدل‌های سری 9200 گزینه مطمئن‌تری هستند.

بنابراین نتیجه می‌گیریم که:

شبکه ساده: گزینه 9200L انتخابی عالیست.
شبکه در حال توسعه: بهتراست از سوئیچ 9200 استفاده کنید.

سوالات پرتکرار درباره مقایسه سوئیچ سیسکو کاتالیست 9200 و 9200L

1. فرق اصلی 9200 و 9200L در عمل چیست؟

فرق واقعی این دو سری در «میزان انعطاف برای آینده شبکه» است. 9200 برای شبکه‌هایی طراحی شده که قرار است رشد کنند و قابلیت توسعه و تغییر بیشتری دارند، در حالی که 9200L برای شبکه‌های ساده‌تر و ثابت‌تر مناسب است.

2. آیا از نظر عملکرد تفاوت محسوسی بین 9200 و 9200L وجود دارد؟

در استفاده معمول شبکه‌های سازمانی، هر دو عملکرد پایدار و قابل قبولی دارند. تفاوت اصلی بیشتر در ظرفیت توسعه، امکانات پیشرفته‌تر و سناریوهای شبکه بزرگ‌تر دیده می‌شود، نه در کارکرد پایه.

3. کدام مدل برای استفاده PoE بهتر است؟

اگر شبکه شامل تجهیزات PoE مثل دوربین، تلفن VoIP یا Access Point باشد، هر دو سری می‌توانند استفاده شوند، اما در شبکه‌هایی با رشد یا تعداد تجهیزات بیشتر، 9200 انتخاب مطمئن‌تری است.

4. آیا 9200L برای شبکه سازمانی کافی است؟

بله، در سازمان‌های کوچک یا شبکه‌هایی که ساختار ساده و بدون توسعه جدی دارند، 9200L کاملاً کافی است. اما اگر آینده شبکه نامشخص یا در حال رشد باشد، انتخاب آن می‌تواند محدودیت ایجاد کند.

5. اگر الان 9200L بخرم بعداً می‌توانم ارتقا بدهم؟

ارتقا به‌صورت مستقیم از 9200L به 9200 وجود ندارد و معمولاً نیاز به تعویض تجهیزات یا توسعه جداگانه شبکه است. به همین دلیل در پروژه‌هایی که رشد محتمل است، از ابتدا 9200 انتخاب منطقی‌تری محسوب می‌شود.

نوشته مقایسه سوئیچ سیسکو کاتالیست 9200 با 9200L؛ مدل ها، POE و راهنمای انباشتگی اولین بار در مجله شبکه ارغوان. پدیدار شد.

اگر در حال انتخاب سوئیچ برای شبکه سازمانی هستید و اسم سوئیچ سیسکو 9200 مدام می‌شنوید، یعنی دقیقاً در نقطه‌ای ایستادید که چالش و دغدغه  اکثر مدیران شبکه است:
«بین مدل‌ها، تفاوت‌ها، لایسنس‌ها و قابلیت‌ها، کدام واقعاً به درد من می‌خورد؟»

هدف مقاله راهنمای جامع انتخاب سوئیچ سیسکو سری 9200 کمک به انتخاب درست سوئیچ، بدون اشتباه پرهزینه است.

اهمیت سری Cisco Catalyst 9200 

سوئیچ‌های سری Cisco Catalyst 9200 از خانواده سازمانی (Enterprise) سیسکو هستند و برای یک هدف طراحی شده‌اند:
شبکه پایدار، قابل توسعه و قابل مدیریت برای سازمان‌هایی که نمی‌خواهند هر سال زیرساخت را از نو بسازند.

این سری بیشتر در لایه Access استفاده می‌شود و دقیقاً جایی قرار می‌گیرد که:

• کاربران سازمانی وصل می‌شوند
• دوربین‌ها و تجهیزات POE فعال هستند
• ترافیک روزمره شبکه شکل می‌گیرد

اگر این لایه درست طراحی نشود، کل شبکه حتی اگر Core قوی داشته باشد، باز هم کند و ناپایدار می‌شود.

مشکل اصلی انتخاب سوئیچ در دنیای واقعی

مشکل کاربران در انتخاب سوئیچ معمولاً «کمبود اطلاعات» نیست بلکه مشکل این است که کاربران در معرض اطلاعات زیاد، ولی بی‌ساختار قرار دارند:

کاربر با این سوال‌ها وارد می‌شود:

• 24 پورت بگیرم یا 48؟
• POE لازم دارم یا نه؟
• مدل L بهتر است یا غیر L؟
• این سوئیچ برای آینده جواب می‌دهد یا نه؟
• هزینه لایسنس چقدر روی کار تاثیر دارد؟

و واقعیت این است:
اگر این سوال‌ها را اشتباه جواب بدهید، هزینه فقط مالی نیست؛ ریسک قطعی شبکه است.

مقاله راهنمای جامع انتخاب سوئیچ سیسکو سری 9200 قرار نیست مثل دیتاشیت رفتار کند.
قرار است مثل یک مشاور شبکه عمل کند.

در این راهنما کمک می‌گیرید برای:

• انتخاب مدل مناسب بر اساس سناریوی واقعی
• تشخیص اینکه چه زمانی POE ارزش دارد
• درک ساده از جایگاه سری 9200 در شبکه
• جلوگیری از خرید بیش از نیاز (Overbuying)
• جلوگیری از خرید کمتر از نیاز (Underbuying)

سری 9200 برای چه نوع شبکه‌هایی مناسب است؟

اگر در یکی از برنامه‌های زیر هستید، این سری برای شبکه شما طراحی شده:

• شرکت‌های متوسط با رشد آینده
• سازمان‌هایی با کاربران زیاد و همزمان
• شبکه‌های دارای دوربین، VoIP یا تجهیزات POE
• شعب سازمانی که نیاز به مدیریت مرکزی دارند
• محیط‌هایی که downtime حتی کوتاه هم مشکل‌ساز است

یک نگاه ساده به جایگاه این سوئیچ در شبکه

برای اینکه تصویر ذهنی دقیق داشته باشید:

• لایه و هسته اصلی(Core Layer): پردازش سنگین و مسیریابی اصلی
• توزیع(Distribution): کنترل و سیاست‌گذاری
• لایه دسترسی(Access Layer): اتصال کاربران ( 9200 در این لایه قرار دارد)

بنابراین طبق مطالب ذکر شده این سوئیچ قرار نیست “همه چیز را حل کند”، قرار است “پایدارترین نقطه اتصال کاربران” باشد.

نکته مهم قبل از ادامه مطالعه اگر فقط دنبال این هستید که:

• سریع مدل انتخاب کنید
• بدون درک فنی خرید انجام بدهید

این مقاله دقیقاً برای همین طراحی شده است؛ اما اگر دنبال مقایسه عمیق یا تفاوت‌های مهندسی بین مدل‌ها هستید، سایر مقالات مجله شبکه ارغوان ارتباط که در همین زمینه منتشر شده را مطالعه کنید.

انتخاب مدل مناسب در سری Cisco Catalyst 9200 بر اساس نیاز واقعی شبکه

در مرحله انتخاب، مهم‌ترین خطای سازمان‌ها این است که به جای «نیاز شبکه»، بر اساس «مشخصات روی کاغذ» تصمیم می‌گیرند. نتیجه این رویکرد معمولاً خرید تجهیزاتی است که یا بیش از حد توانمندی دارند یا پاسخگوی رشد آینده نیستند.

در سری Cisco Catalyst 9200، تفاوت اصلی مدل‌ها در سه محور خلاصه می‌شود:

• تعداد پورت
• قابلیت PoE
• نوع uplink

اما تصمیم نهایی باید بر اساس طرح و برنامه عملی شبکه گرفته شود.

24 پورت یا 48 پورت؟ مسئله ظرفیت، نه صرفاً تعداد

یکی از اولین تصمیم‌ها، انتخاب بین مدل‌های 24 و 48 پورتی است. این انتخاب باید بر اساس تراکم فعلی کاربران و پیش‌بینی رشد حداقل 3 تا 5 سال آینده انجام شود.

به‌صورت عملی:

• اگر شبکه کمتر از 20 تا 25 کاربر ثابت دارد و رشد محدودی پیش‌بینی می‌شود، مدل‌های 24 پورت کفایت دارند.
• در سازمان‌هایی با ساختار اداری در حال توسعه، انتخاب 48 پورت معمولاً منطقی‌تر است، حتی اگر در ابتدا تمام پورت‌ها استفاده نشوند.

اشتباه رایج در انتخاب سوئیچ 9200: وضعیت فعلی شبکه بدون در نظر گرفتن توسعه آینده است. این موضوع در عمل منجر به افزایش هزینه‌های تعویض یا افزودن تجهیزات در آینده می‌شود.

نقش PoE در انتخاب سری 9200

قابلیت PoE در سری Cisco Catalyst 9200 یکی از فاکتورهای مهم در طراحی شبکه است، زیرا امکان تأمین برق تجهیزات از طریق کابل شبکه را فراهم می‌کند. این قابلیت معمولاً در تجهیزاتی زیر استفاده می‌شود:

• تلفن‌های VoIP
• دوربین‌های IP
• Access Pointهای وایرلس
• تجهیزات IoT سازمانی

در زمان انتخاب، باید بررسی شود که شبکه تا چه حد به این نوع تجهیزات وابسته است و آیا استفاده از PoE باعث ساده‌تر شدن طراحی و کاهش پیچیدگی زیرساخت می‌شود یا خیر.

در نتیجه، PoE یک ویژگی صرفاً فنی نیست، بلکه بخشی از تصمیم طراحی شبکه محسوب می‌شود که باید متناسب با نیاز واقعی سازمان انتخاب شود.

اگر حتی بخشی از زیرساخت شبکه شامل این تجهیزات باشد، استفاده از مدل‌های غیر PoE عملاً تصمیم درستی نیست، زیرا هزینه کابل‌کشی برق جداگانه و پیچیدگی مدیریت افزایش پیدا می‌کند.

جایگاه uplink در طراحی شبکه Cisco 9200

در سوئیچ‌های سری Cisco Catalyst 9200، uplink نقش مسیر ارتباطی بین لایه Access و لایه‌های بالاتر شبکه (Distribution یا Core) را دارد و مستقیماً بر عملکرد کلی شبکه تأثیر می‌گذارد.

انتخاب نوع uplink باید بر اساس حجم ترافیک، تعداد کاربران و ساختار کلی شبکه انجام شود:

• در شبکه‌های کوچک، uplink گیگابیتی معمولاً پاسخگو است
• در شبکه‌های سازمانی متوسط و بزرگ، استفاده از uplinkهای 10G یا بالاتر برای جلوگیری از ایجاد گلوگاه (bottleneck) ضروری است

در این سری، uplink فقط یک پورت ارتباطی ساده نیست، بلکه یکی از عناصر تعیین‌کننده در ظرفیت واقعی شبکه محسوب می‌شود و باید در طراحی اولیه به آن توجه ویژه شود.

تفاوت نگاه فنی با نگاه اقتصادی در انتخاب سوئیچ‌های Cisco 9200

در انتخاب سوئیچ‌های سری Cisco Catalyst 9200 باید بین نگاه فنی و نگاه اقتصادی تعادل ایجاد شود. تمرکز صرف بر قیمت اولیه معمولاً تصویر درستی از هزینه واقعی شبکه ارائه نمی‌دهد.

در بسیاری از طرح‌ها و برنامه‌ها، مدل‌هایی با قابلیت PoE یا ظرفیت بالاتر ممکن است در ابتدا هزینه بیشتری داشته باشند، اما در معماری این سری از سوئیچ‌های سیسکو، این تفاوت هزینه در طول زمان جبران می‌شود، زیرا:

• نیاز به کابل‌کشی و تجهیزات جانبی کاهش پیدا می‌کند
• طراحی شبکه ساده‌تر و یکپارچه‌تر می‌شود
• احتمال ارتقاء یا تعویض زودهنگام کاهش می‌یابد

به همین دلیل، در سری 9200 تصمیم بهینه معمولاً بر اساس هزینه کل مالکیت (TCO) گرفته می‌شود، نه صرفاً قیمت خرید اولیه.

مزایا، محدودیت‌ها، کاربردها و هزینه واقعی سوئیچ‌های Cisco Catalyst 9200

در انتخاب سوئیچ‌های سری Cisco Catalyst 9200 نگاه درست این نیست که فقط به مشخصات سخت‌افزاری نگاه شود؛ بلکه باید دید این تجهیزات در عمل چه کمکی به شبکه سازمانی می‌کنند و در چه شرایطی ممکن است انتخاب اشتباه باشند.

چرا سری 9200 در شبکه‌های سازمانی انتخاب می‌شود؟

مهم‌ترین دلیل انتخاب این سری، ترکیب «پایداری + مدیریت‌پذیری + توسعه‌پذیری» است. در عمل، این یعنی شبکه‌ای که فقط امروز کار نمی‌کند، بلکه برای چند سال آینده هم قابل اتکا باقی می‌ماند.

مزیت اصلی این خانواده در محیط‌های واقعی این است که:

• اختلال‌های شبکه در لایه Access به حداقل می‌رسد
• مدیریت چند سوئیچ ساده‌تر و متمرکزتر می‌شود
• شبکه قابلیت رشد بدون بازطراحی کامل دارد

مزایای واقعی سری 9200 

اگر از نگاه اجرایی به این سری نگاه کنیم، مزایا این‌گونه دیده می‌شوند:

1. پایداری عملیاتی در شبکه

در سازمان‌هایی که توقف شبکه حتی چند دقیقه‌ای هزینه دارد، این سری به دلیل طراحی Enterprise خود، عملکرد قابل پیش‌بینی‌تری ارائه می‌دهد. این موضوع در محیط‌های پرترافیک اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

2. امنیت در سطح سازمانی

این سری برای محیط‌هایی طراحی شده که امنیت فقط یک قابلیت اضافی نیست، بلکه بخشی از ساختار شبکه است. کنترل دسترسی، رمزنگاری ارتباطات و یکپارچگی با سیاست‌های امنیتی سازمان از این دیدگاه اهمیت دارد.

3. قابلیت رشد بدون تغییر زیرساخت

یکی از نقاط قوت مهم این سری این است که شبکه می‌تواند بدون تغییرات اساسی، توسعه پیدا کند. این موضوع در سازمان‌های در حال رشد بسیار حیاتی است.

محدودیت‌ها و واقعیت‌های انتخاب

هیچ تجهیزی بدون محدودیت نیست و این سری هم از این قاعده مستثنی نیست.

1. هزینه بالاتر نسبت به شبکه‌های ساده

اگر شبکه ساده باشد و رشد خاصی نداشته باشد، استفاده از این سری می‌تواند بیش از نیاز باشد. در چنین شرایطی هزینه بهینه محسوب نمی‌شود.

2. پیچیدگی مدیریتی نسبت به تجهیزات SMB

این سری برای محیط‌های حرفه‌ای طراحی شده و نیاز به دانش شبکه در سطح Enterprise دارد. بنابراین برای تیم‌های غیر تخصصی ممکن است بیش از حد پیچیده باشد.

3. وابستگی به طراحی درست

اگر در طراحی اولیه شبکه اشتباه شود، حتی تجهیزات قوی هم نمی‌توانند مشکل معماری را جبران کنند.

چه زمانی انتخاب این سری منطقی نیست؟

در برخی شرایط، انتخاب این سوئیچ می‌تواند غیرضروری باشد:

• شبکه‌های بسیار کوچک با کاربران محدود
• محیط‌هایی بدون نیاز به توسعه آینده
• شبکه‌هایی که فقط اتصال ساده نیاز دارند

در این حالت، هزینه پرداخت‌شده با نیاز واقعی هم‌خوانی ندارد.

هزینه واقعی؛ فقط قیمت سخت‌افزار نیست

در تصمیم‌گیری برای این سری، باید هزینه را به‌صورت کامل دید:

• سخت‌افزار
• لایسنس‌های نرم‌افزاری
• پشتیبانی و نگهداری
• هزینه توسعه آینده شبکه

نکته مهم اینجاست که در بسیاری از پروژه‌ها، هزینه‌های نرم‌افزاری و نگهداری در طول زمان می‌تواند هم‌سطح یا حتی بیشتر از هزینه اولیه سخت‌افزار باشد. بنابراین به این نتبجه می‌رسیم که انتخاب سری 9200 وقتی منطقی و درست ات که شبکه شما:

• در حال رشد باشد
• نیاز به پایداری بالا داشته باشد
• مدیریت متمرکز بخواهد
• و محدود به یک ساختار ساده نباشد

در غیر این صورت، این سری می‌تواند بیش از نیاز واقعی سازمان باشد.

استکینگ در سری Cisco Catalyst 9200؛ نگاه دقیق و کاربردی

در خانواده Cisco Catalyst 9200، قابلیت استک یکی از مهم‌ترین قابلیت‌های طراحی شبکه در لایه Access محسوب می‌شود. سیسکو این قابلیت را نه به‌عنوان یک ویژگی جانبی، بلکه به‌عنوان بخشی از معماری استاندارد این سری در نظر گرفته است.

استک در 9200 دقیقاً چه کاری انجام می‌دهد؟

در سری 9200، چند سوئیچ می‌توانند از طریق ماژول‌ها و کابل‌های اختصاصی به یکدیگر متصل شوند و یک ساختار واحد تشکیل دهند. نتیجه این اتصال این است که:

• چند سوئیچ به‌صورت یک سوئیچ منطقی دیده می‌شوند
• مدیریت از طریق یک IP و یک کنسول انجام می‌شود
• پیکربندی‌ها بین اعضا هماهنگ و یکپارچه هستند

به بیان ساده، به‌جای مدیریت چند دستگاه مستقل، با یک سیستم واحد مواجه هستید.

نگاه سیسکو به استک در سری 9200

سیسکو در طراحی این سری تلاش کرده استک را به‌عنوان یک قابلیت پایدار و سازمانی ارائه دهد، نه صرفاً یک ویژگی توسعه‌ای. هدف اصلی این طراحی عبارت است از:

• کاهش پیچیدگی در شبکه‌های سازمانی
• افزایش پایداری در لایه دسترسی
• ساده‌سازی مدیریت در مقیاس چند سوئیچ

این رویکرد باعث شده سری 9200 بیشتر در شبکه‌های سازمانی و شعب مورد استفاده قرار بگیرد، جایی که کنترل متمرکز اهمیت بالایی دارد.

مزیت عملی استک در 9200

در عمل، مهم‌ترین اثر استک در این سری این است که:

• چند سوئیچ به‌جای اینکه جداگانه مدیریت شوند، یک واحد منطقی می‌شوند
• تغییرات تنظیمات فقط یک‌بار اعمال می‌شود و روی همه اعضا اثر می‌گذارد
• ساختار شبکه از نظر مدیریتی ساده‌تر و خطای انسانی کمتر می‌شود

لایسنس در سری Cisco Catalyst 9200؛ فقط یک فاکتور فنی نیست، یک فاکتور تصمیم‌گیری است

در انتخاب سوئیچ‌های سری Cisco Catalyst 9200، یکی از بخش‌هایی که اغلب در نگاه اول نادیده گرفته می‌شود، موضوع لایسنس و مدل ارائه قابلیت‌هاست.

اما در عمل، لایسنس فقط یک «افزونه نرم‌افزاری» نیست؛ بلکه بخشی از مدل استفاده از شبکه است.

چرا لایسنس در تصمیم خرید مهم است؟

در این سری، قابلیت‌ها به‌صورت یک‌جا و یکسان در همه برنامه‌ها فعال نیستند. به همین دلیل، هنگام انتخاب باید به این نکته توجه شود که:

• سطح مدیریت شبکه تا چه حد پیشرفته نیاز است
• آیا سازمان به اتوماسیون شبکه نیاز دارد یا خیر
• آیا توسعه آینده در طراحی دیده شده یا نه

این یعنی دو سازمان با یک سخت‌افزار مشابه، می‌توانند تجربه کاملاً متفاوتی از شبکه داشته باشند.

اشتباه رایج در نگاه به لایسنس

در بسیاری از پروژه‌ها، لایسنس به‌عنوان یک موضوع ثانویه دیده می‌شود، در حالی که در معماری سیسکو، این بخش روی:

• سطح قابلیت‌های مدیریتی
• نوع کنترل شبکه
• و میزان اتوماسیون

تأثیر مستقیم دارد. در انتخاب نهایی، باید لایسنس را نه به‌عنوان یک هزینه اضافی، بلکه به‌عنوان بخشی از طراحی شبکه در نظر گرفت.

پس به طور کلی می‌توان گفت که:

• اگر شبکه ساده است، نیاز به پیچیدگی لایسنس نیست
• اگر شبکه سازمانی و در حال رشد است، انتخاب سطح مناسب لایسنس حیاتی است

در سری 9200، تصمیم خرید نباید فقط بر اساس سخت‌افزار گرفته شود. لایسنس، بخشی از مدل طراحی شبکه است و مستقیماً روی قابلیت‌ها و آینده‌پذیری زیرساخت تأثیر می‌گذارد.

در این مرحله، هدف دیگر بررسی مشخصات نیست؛ هدف رسیدن به یک تصمیم نهایی و قابل دفاع در طراحی شبکه است. در انتخاب سری Cisco Catalyst 9200 باید از نگاه «سناریو محور» استفاده شود، نه صرفاً مقایسه مدل‌ها.

درپایان

مقاله راهنمای جامع انتخاب سوئیچ سیسکو سری 9200 پاسخی به دغدغه‌های مدیران سازمان‌ها و کسب و کا‌رهای کوچک و متوسط است که در انتخاب سوئیچ مناسب دچارسردرگمی شده‌اند. انتخاب نهایی سوئیچ Cisco Catalyst 9200 بر اساس سناریوهای واقعی است و برای انتخاب درست، سه محور باید همزمان بررسی شوند:

• ظرفیت واقعی فعلی + رشد آینده
• نیاز به PoE در تجهیزات شبکه
• سطح پایداری و مدیریت مورد انتظار

اگر این سه عامل درست تحلیل شوند، انتخاب مدل در این سری به‌صورت منطقی و قابل دفاع انجام می‌شود و احتمال خطای طراحی کاهش می‌یابد.

سری Cisco Catalyst 9200 یک سوئیچ عمومی نیست؛ یک تجهیز طراحی‌شده برای شبکه‌های سازمانی است که در آن پایداری، توسعه‌پذیری و مدیریت‌پذیری اهمیت دارد.
تصمیم درست در انتخاب این سری، بیش از آنکه به مشخصات فنی وابسته باشد، به درک درست از نیاز شبکه وابسته است.

سوالات پرتکرار (FAQ)

سوئیچ Cisco Catalyst 9200 برای چه کاربردی مناسب است؟

این سری برای لایه Access در شبکه‌های سازمانی، دفاتر شعب، شرکت‌های متوسط و محیط‌هایی با نیاز به پایداری بالا طراحی شده است.

تفاوت اصلی 24 پورت و 48 پورت در چیست؟

تفاوت اصلی در ظرفیت توسعه شبکه است. مدل 48 پورت برای سازمان‌هایی مناسب است که رشد آینده یا تعداد کاربران بالاتری دارند.

آیا سری 9200 از PoE پشتیبانی می‌کند؟

بله، برخی مدل‌ها از PoE و PoE+ پشتیبانی می‌کنند و برای تجهیزات VoIP، دوربین و Access Point مناسب هستند.

آیا استک در سری 9200 ضروری است؟

ضروری نیست، اما در شبکه‌های سازمانی باعث افزایش پایداری، ساده‌سازی مدیریت و کاهش ریسک قطعی می‌شود.

آیا این سوئیچ برای کسب‌وکارهای کوچک مناسب است؟

فقط در صورتی که رشد آینده، نیاز به امنیت بالا یا تجهیزات شبکه گسترده وجود داشته باشد. در غیر این صورت ممکن است بیش از نیاز باشد.

مهم‌ترین اشتباه در خرید این سری چیست؟

انتخاب صرفاً بر اساس قیمت یا تعداد پورت، بدون در نظر گرفتن رشد آینده و نیاز واقعی شبکه.

آیا این سری برای آینده شبکه مناسب است؟

بله، چون برای معماری‌های سازمانی و توسعه‌پذیر طراحی شده و قابلیت ارتقا و مدیریت متمرکز دارد.

نوشته راهنمای جامع انتخاب سوئیچ سیسکو سری 9200 اولین بار در مجله شبکه ارغوان. پدیدار شد.

در دنیای دیجیتال امروز، تهدیدات سایبری روزبه‌روز پیچیده‌تر می‌شوند و حفاظت از داده‌ها دیگر یک گزینه نیست؛ بلکه یک ضرورت حیاتی است. از حملات گسترده DDoS گرفته تا نفوذهای پیچیده در سطح اپلیکیشن، خدمات شبکه سازمان‌ها نیاز دارند تا یک خط دفاعی قوی و چندلایه داشته باشند. با تمرکز بر امنیت اپلیکیشن، شبکه و ترافیک ابری، به‌عنوان راهکاری جامع برای محافظت از سازمان‌ها شناخته می‌شوند.

 این مقاله راهنمای جامع امنیت شبکه با فایروال‌های F5 است که انواع مختلف آن‌ها و کاربردهایشان را به‌طور کامل بررسی می‌کند.

معرفی F5 Networks

شرکت F5 Networks در سال ۱۹۹۶ در سیاتل آمریکا تأسیس شد و از همان ابتدا تمرکز خود را بر تحویل امن اپلیکیشن‌ها و مدیریت ترافیک گذاشت. این شرکت با گذشت زمان، از تولید کننده Load Balancer به یکی از پیشروهای امنیت شبکه و اپلیکیشن تبدیل شد.

امروزه، بانک‌ها، سازمان‌های دولتی، دانشگاه‌ها و اپراتورهای بین‌المللی از فایروال‌ها و سرویس‌های امنیتی F5 برای محافظت از داده‌ها و سرویس‌های خود استفاده می‌کنند.

فایروال‌های F5  چیستند؟

فایروال‌های سنتی عمدتاً روی لایه شبکه تمرکز دارند، راهکارهای فایروال F5 برای امنیت سازمانی علاوه بر شبکه، سطح اپلیکیشن را نیز محافظت می‌کنند. راهکارهای فایروال F5 برای امنیت سازمانیاین قابلیت، امکان شناسایی و مسدود کردن تهدیداتی مثل:

• SQL Injection
• Cross-Site Scripting (XSS)
• حملات API و Web Services

را فراهم می‌کند. به همین دلیل، سازمان‌ها می‌توانند با استفاده از این فایروال‌ها، امنیت خود را چندلایه و جامع کنند.

 محصولات و سری‌های اصلی F5

فایروال‌های F5 در قالب محصولات مختلفی ارائه می‌شوند که هرکدام برای نیازهای متفاوت طراحی شده‌اند. در ادامه، ما هر محصول را به‌طور جداگانه بررسی می‌کنیم تا با کاربردها و مزایای آن‌ها آشنا شوید.

 1. BIG-IP Advanced Firewall Manager (AFM)

یکی از قدرتمندترین فایروال‌های شبکه‌ای F5 است که برای مقابله با تهدیدات لایه شبکه و DDoS طراحی شده است.

ویژگی‌ها

• مقابله با حملات DDoS و نفوذهای شبکه‌ای
• مدیریت میلیون‌ها Session همزمان
• مقیاس‌پذیری بالا و Latency پایین

کاربردها

• محافظت از دیتاسنترها
• ایمن‌سازی زیرساخت شبکه
• مناسب برای ISPها و سازمان‌های بزرگ

2. BIG-IP Application Security Manager (ASM)

ویژگی‌ها

• Web Application Firewall (WAF) تخصصی
• محافظت در برابر OWASP Top 10
• ادغام با SIEM و داشبورد تحلیلی

کاربردها

• جلوگیری از حملات XSS و SQL Injection
• انطباق با استاندارد PCI DSS

3. F5 Advanced WAF

نسخه پیشرفته‌تر ASM است که امکانات هوشمندانه‌تری ارائه می‌دهد.

ویژگی‌ها:

• محافظت در برابر Botهای مخرب
• استفاده از Machine Learning برای شناسایی تهدیدات رفتاری
• رمزنگاری و مدیریت TLS

مزایا:

• امنیت سطح بالا برای اپلیکیشن‌های مالی و حساس
• تشخیص حملات ناشناخته با الگوریتم‌های رفتاری
• بهینه برای سازمان‌هایی با کاربران گسترده

 4. F5 Distributed Cloud Firewall

راهکار Cloud-Native برای سازمان‌های با محیط Multi-Cloud:

• محافظت از Microservices و Kubernetes
• اجرای سیاست‌های Zero Trust
• مدیریت ساده و متمرکز

راهکار Cloud-Native برای سازمان‌های با محیط Multi-Cloud:

• محافظت از Microservices و Kubernetes
• اجرای سیاست‌های Zero Trust
• مدیریت ساده و متمرکز

 5. F5 SSL Orchestrator

برای بازرسی ترافیک رمزنگاری‌شده SSL/TLS:

• شناسایی بدافزارهای پنهان در ترافیک
• بهینه‌سازی عملکرد IPS و آنتی‌ویروس‌ها
• افزایش شفافیت ترافیک رمزنگاری‌شده

جدول ماژول‌ها و نیاز به لایسنس

مزایای کلیدی و مقایسه با رقبا

• امنیت چندلایه شبکه و اپلیکیشن
• تحلیل رفتار کاربران با هوش مصنوعی
• داشبورد ۳۶۰ درجه مدیریت تهدید

مقایسه: Cisco و Fortinet در شبکه و NGFW معروف هستند، اما F5 با تمرکز روی WAF و امنیت ابری جایگاه ویژه دارد.

کاربردهای سازمانی

• بانک‌ها و مؤسسات مالی: جلوگیری از تقلب و حملات آنلاین
• اپراتورها و مخابرات: مقابله با DDoS گسترده
• سازمان‌های دولتی: حفاظت از داده‌های حساس
• شرکت‌های چندملیتی: امنیت در محیط‌های Multi-Cloud

نقش شبکه ارغوان ارتباط در پیاده‌سازی فایروال F5

شبکه ارغوان ارتباط، شریک مطمئن در ایران برای:

• خرید و نصب فایروال‌های F5
• طراحی سیاست امنیتی سازمان
• پشتیبانی فنی و آموزش

آینده فایروال‌های F5

• حرکت به سمت Zero Trust Security
• تمرکز بیشتر روی API Security و Microservices
• استفاده گسترده‌تر از هوش مصنوعی در تحلیل تهدیدات

یک نمونه واقعی از کاربرد فایروال های F5

بانک بزرگ ایرانی:

• مسدودسازی ۹۸٪ حملات DDoS خودکار
• کاهش زمان پاسخ‌دهی به تهدیدات از ۴ ساعت به ۳۰ دقیقه
• ارتقای امنیت APIهای موبایل و اینترنت بانک

سوالات متداول

1. آیا همه ماژول‌های  نیاز به لایسنس دارند؟
 بله، همه ماژول‌ها (مثل LTM، ASM، AFM، APM، DNS، SSL Orchestrator) نیاز به لایسنس جداگانه دارند تا قابلیت‌های امنیتی فعال شود.

2. بهترین فایروال برای مقابله با DDoS کدام است؟
 BIG-IP AFM بهترین گزینه برای مقابله با حملات لایه شبکه و DDoS است.

3. آیا F5 برای سازمان‌های کوچک هم مناسب است؟
بله، نسخه مجازی (VE) و ماژول‌های انتخابی قابل استفاده هستند.

نوشته امنیت شبکه با فایروال‌های F5 Networks: راهنمای جامع برای سازمان‌ها اولین بار در مجله شبکه ارغوان. پدیدار شد.

انتخاب بین مدل‌های مختلف NVIDIA H100 فقط یک خرید سخت‌افزاری نیست؛ یک تصمیم معماری است که می‌تواند مسیر کل پروژه هوش مصنوعی شما را تعیین کند. تفاوت بین H100 PCIe، H100 SXM و H100 NVL مستقیماً روی مقیاس‌پذیری، هزینه زیرساخت، مصرف انرژی و حتی امکان اجرای مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) اثر می‌گذارد.

برای پروژه من، کدام مدل H100 انتخاب درستی است؟

اگر به دنبال دید کلی درباره GPUهای دیتاسنتری NVIDIA هستید، به مقاله زیر مراجعه کنید:
 راهنمای جامع کارت گرافیک‌های دیتاسنتری NVIDIA برای AI و LLM

این راهنما برای کاربران عمومی نوشته نشده است. مخاطب این مقاله:

• CTO و مدیران فنی
• مهندسان AI و ML
• مدیران دیتاسنتر و زیرساخت
• تیم‌هایی که قصد آموزش یا سرویس‌دهی مدل‌های هوش مصنوعی در مقیاس بالا دارند

اگر تصمیم شما صرفاً «خرید یک GPU قوی‌تر» است، این مقاله مناسب شما نیست. اینجا درباره تناسب GPU با پروژه صحبت می‌کنیم.

تفاوت H100 PCIe، SXM و NVL در یک نگاه فنی

تمام مدل‌های H100 بر پایه معماری Hopper ساخته شده‌اند. تفاوت اصلی آن‌ها نه در قدرت خام، بلکه در این سه محور است:

• نوع رابط اتصال (PCIe یا SXM)
• نحوه ارتباط بین چند GPU (NVLink)
• الزامات زیرساختی (برق، خنک‌سازی، شاسی سرور)

در عمل، همین تفاوت‌ها مشخص می‌کند که یک مدل H100 برای پروژه شما مناسب است یا تبدیل به هزینه اضافی می‌شود.

مدل‌های اصلی H100

H100 PCIe؛ انتخاب متعادل برای پروژه‌های AI در مقیاس متوسط

H100 PCIe انعطاف‌پذیرترین عضو خانواده H100 است. این مدل برای سرورها و شاسی‌های استاندارد طراحی شده و نیاز به زیرساخت اختصاصی دیتاسنتری ندارد.

چه زمانی H100 PCIe انتخاب درستی است؟

• پروژه‌های AI در مقیاس کوچک تا متوسط
• تیم‌های تحقیقاتی و استارتاپ‌ها
• محیط‌هایی که امکان تغییر معماری سرور محدود است

محدودیت‌های H100 PCIe

• پهنای باند کمتر نسبت به نسخه SXM
• مقیاس‌پذیری محدودتر در سناریوهای چند GPU هماهنگ
• کارایی پایین‌تر در آموزش LLMهای بسیار بزرگ

اگر پروژه شما هنوز وارد فاز مدل‌های زبانی عظیم نشده، PCIe معمولاً منطقی‌ترین نقطه شروع است.

H100 SXM؛ حداکثر توان، حداکثر الزام زیرساخت

H100 SXM برای دیتاسنترهای حرفه‌ای ساخته شده است. این مدل از طریق ماژول SXM به مادربرد متصل می‌شود و بالاترین پهنای باند حافظه و ارتباط بین GPUها را ارائه می‌دهد.

چه زمانی H100 SXM معنا پیدا می‌کند؟

• آموزش مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) در مقیاس بالا
• استفاده هم‌زمان از چند GPU با NVLink
• دیتاسنترهایی با برق و خنک‌سازی صنعتی

چه زمانی SXM انتخاب اشتباه است؟

• زیرساخت سروری استاندارد
• محدودیت جدی در توان برق یا خنک‌سازی
• پروژه‌هایی که از مزایای NVLink استفاده نمی‌کنند

SXM قدرتمندترین نسخه H100 است، اما فقط زمانی که زیرساخت شما آماده باشد.

H100 NVL؛ راهکار تخصصی برای LLMهای بسیار بزرگ

H100 NVL یک GPU ساده نیست؛ یک راهکار Dual-GPU است که دو H100 را با ارتباط NVLink در یک پکیج ارائه می‌دهد. این مدل به‌طور خاص برای بارهای کاری LLM طراحی شده است.

مزیت اصلی H100 NVL

• حافظه مؤثر بسیار بالا
• کاهش گلوگاه حافظه در مدل‌های بزرگ
• مناسب برای چت‌بات‌ها و مدل‌های مولد بزرگ

چه زمانی NVL انتخاب اشتباه است؟

• مدل‌هایی که در حافظه یک GPU جا می‌شوند
• پروژه‌هایی با محدودیت شدید زیرساخت
• زمانی که هزینه زیرساخت از سود پروژه بیشتر می‌شود

NVL زمانی معنا دارد که پروژه شما واقعاً با محدودیت حافظه روبه‌رو باشد، نه صرفاً به دنبال قوی‌ترین گزینه بازار.

کدام H100 برای چه پروژه‌ای؟

این جدول مهم‌ترین بخش تصمیم‌گیری است. مشخصات فنی به‌تنهایی راهنما نیستند؛ سناریوی استفاده تعیین‌کننده است.

اشتباهات رایج در انتخاب H100

• انتخاب SXM بدون زیرساخت مناسب
• استفاده از NVL برای پروژه‌هایی که حافظه بالا نیاز ندارند
• تمرکز روی عدد و مشخصات به‌جای بار کاری واقعی
• نادیده گرفتن هزینه برق، خنک‌سازی و ارتقا

بیشتر هزینه‌های اضافی پروژه‌های AI از همین اشتباهات ناشی می‌شود.

نکته مهم درباره NVIDIA و برندهای سازنده

انویدیا طراحی معماری و چیپ‌ست GPU را انجام می‌دهد، اما تولید نهایی کارت‌ها و سرورها توسط شرکت‌هایی مانند ASUS، Gigabyte، Dell، HPE و سایر سازندگان دیتاسنتری انجام می‌شود.
به همین دلیل ممکن است یک مدل H100 با برندهای مختلف در بازار دیده شود، اما هسته پردازشی، معماری و قابلیت‌های فنی آن‌ها یکسان است. تفاوت‌ها معمولاً در شاسی سرور، سیستم خنک‌سازی، پاور و پشتیبانی سازمانی دیده می‌شود، نه در خود GPU.

جمع‌بندی نهایی

NVIDIA H100 یک GPU واحد نیست؛ یک خانواده با سناریوهای کاملاً متفاوت است.
انتخاب درست بین PCIe، SXM و NVL یعنی تطبیق GPU با پروژه، نه خرید قوی‌ترین مدل بازار.

برای تصمیم‌گیری کلان در انتخاب GPUهای دیتاسنتری و مقایسه با سایر نسل‌ها، مقاله زیر از مجله شبکه ارغوان را مطالعه کنید:
راهنمای جامع کارت گرافیک‌های دیتاسنتری NVIDIA برای AI و LLM

سوالات متداول درباره انتخاب NVIDIA H100

1. تفاوت عملی H100 PCIe، SXM و NVL در پروژه‌های AI چیست؟

تفاوت اصلی در مقیاس‌پذیری، نیاز زیرساخت و نوع بار کاری است.
PCIe برای سرورهای استاندارد و پروژه‌های AI در مقیاس متوسط مناسب است، SXM برای آموزش LLMهای بزرگ با چند GPU هماهنگ طراحی شده و NVL یک راهکار Dual-GPU است که برای مدل‌های زبانی بسیار بزرگ با گلوگاه حافظه استفاده می‌شود.

2. برای آموزش مدل‌های زبانی بزرگ (LLM)، SXM بهتر است یا NVL؟

اگر گلوگاه اصلی شما ارتباط بین چند GPU و پهنای باند است و زیرساخت دیتاسنتری مناسب دارید، SXM انتخاب منطقی‌تری است.
NVL زمانی بهتر است که محدودیت حافظه مشکل اصلی باشد و مدل در حافظه یک GPU جا نشود. انتخاب بین این دو کاملاً به نوع گلوگاه پروژه بستگی دارد.

3. آیا انتخاب H100 PCIe برای پروژه‌های AI تصمیم اشتباهی است؟

خیر. در بسیاری از پروژه‌های AI، H100 PCIe بهترین نقطه تعادل بین هزینه، کارایی و انعطاف‌پذیری است.
اگر پروژه شما هنوز وارد فاز LLMهای بسیار بزرگ نشده و زیرساخت استاندارد دارید، PCIe نه‌تنها اشتباه نیست، بلکه انتخاب منطقی‌تری نسبت به SXM یا NVL است.

4. چه زمانی H100 NVL انتخاب اشتباه محسوب می‌شود؟

زمانی که مدل شما در حافظه یک GPU جا می‌شود یا زیرساخت لازم برای مصرف برق و خنک‌سازی NVL را ندارید.
در این شرایط، NVL فقط هزینه زیرساخت را افزایش می‌دهد بدون اینکه بازده واقعی ایجاد کند.

5. آیا می‌توان بعداً از H100 PCIe به SXM یا NVL ارتقا داد؟

در اغلب موارد خیر. SXM و NVL به شاسی سرور، پاور و سیستم خنک‌سازی متفاوتی نیاز دارند.
اگر از ابتدا زیرساخت با دید ارتقا طراحی نشده باشد، تغییر از PCIe به SXM یا NVL معمولاً با هزینه بالا یا بن‌بست فنی همراه می‌شود.

نوشته انتخاب NVIDIA H100: مقایسه PCIe، SXM و NVL برای پروژه‌های AI و LLM اولین بار در مجله شبکه ارغوان. پدیدار شد.

 5 شیوه مؤثر در کابل کشی شبکه که منجرب به اتصال پایدار می گردد!

نوع طراحی زیرساخت کابل کشی های شبکه, مراحل راه اندازی و زمان اجرای پسیو شبکه از جمله مهمترین فاکتورهای اتصال دستگاه های کامپیوتری در شبکه ها هستند.

این عوامل رابطه مستقیم با کابل کشی شبکه و اتصال دستگاه های کامپیوتری دارد. از مهمترین فاکتورهای مؤثر در کابل کشی شبکه برای اتصال پایدار می توان 5 مورد زیر اشاره کرد:

1. معماری کابل کشی شبکه
2. استفاده بهینه از فضای رک ها
3. جایگاه پچ پنل ها
4. نصب و اتصالات متقاطع 
5. زیر ساخت کابل کشی شبکه خود را انتخاب کنید!

معماری کابل کشی شبکه

یکی از 5 روش مؤثر بر کابل کشی شبکه نوع معماری است که می تواند بر مصرف انرژی و منابع تأثیر گذارد. دو نوع معماری در کابل کشی اتاق سرورها و مراکز داده اجرا می گردد که عبارتند از:

• معماری سنتی در کابل کشی دیتاسنترها و اتاق سرورها
• معماری مدرن امروزی

اطلاعات در شبکه از یک مکان به مکان دیگر منتقل می گردد. هر چقدر فاصله بیشتر باشد زمان تبادل اطلاعاتی بیشتر و منابع انرژی بیشتری استفاده می گردد که باعث تولید گرما می شود. برای کاهش گرما نیاز به سرمایش است. هرچه فاصله بیشتر انرژی و سرمایش بیشتری لازم است.

 معماری سنتی و مدرن

در معماری سنتی مهندسان و تکنیسین های اتاق سرور طرح سه لایه ای برای شبکه ها در نظر می گیرند که بسیار متداول است و از پروتکل Spanning Tree Protocol (STP) پشتیبانی می کند. ترافیک می‌تواند در دو مسیر حرکت کند اما در هر زمان فقط یک مسیر فعال است.

در معماری مدرن توپولوژی دولایه ای یا توپولوژی leaf-spine, اجرا می گردد. از تعداد هاب کمتری استفاده می گردد. تعداد سوئیچ ها نیز کاهش می یابد. برای اینکه اتصال بین دستگاه ها پایدار بماند از مسیرهای دسترسی اضافی بین سوئیچ ها استفاده می گردد. در نتیجه میزان انرژی کاهش و تأخیر اتصال بین دستگاه ها نیز کاهش می یابد.

روش دوم استفاده بهینه از فضای رک ها

در بسیاری از پروژه های اجرای پسیو شبکه که توسط شبکه ارغوان اجرا گردیده است مهمترین مرحله درکابل کشی شبکه، فضای رک است. تیم تکنسین های نصب طوری از فضای رک ها استفاده می کنند تا بتوانند بالاترین کارایی را برای شبکه فراهم کنند.

انتخاب نوع رک، تعداد و پیاده سازی آنها نیاز به دانش و تجربه فنی دارد. مدیریت استفاده از رک ها بسیار اهمیت دارد؛ زیرا در بهینه سازی شبکه ها کمک می کند.

فقط یک تکنسین مجرب نصب و اجرای پسیو شبکه می تواند اتصالات بیشتری را در یک فضا فراهم کند. مهندس نصب این تجربه را کسب کرده است که اگر تعداد اتصالات را در فضای یک رک بیشتر کند علاوه براینکه در مصرف انرژی صرف جویی کرده از متراژ کمتری برای قرار دادن رک ها استفاده کرده است.

تعداد رک ها و افزایش قیمت کابل کشی شبکه

در بسیاری از پروژه های اجرای پسیو و کابل کشی شبکه مشاهده گردیده است که فقط 40 درصد ظرفیت رک‌ها استفاده گردیده است. نه تنها کافی نیست بلکه تقریبـا دوبرابر قیمت هزینه را به پروژه تحمیل می کند. اگرچه پر کردن یک رک تا صددرصد صحیح نیست اما استفاده از 90 درصد حجم و فضای رک بسیار ایده آل است. از 5 روش مؤثر در کابل کشی شبکه که بسیار اهمیت دارد تعداد رک هاست که در اجرای پروژه پسیو در قیمت ها تأثیر مستقیم دارد.

ناگفته نماند که تعداد رک های مستقر شده در اتاق سرور و یا مراکز داده با تعداد خنک کننده‌ها متعادل شود. طبیعی است که هرچه تعداد تجهیزات موجود در یک رک زیاد گردد، گرمای بیشتری از دستگاه ها خواهیم داشت. برای خنک کردن این تجهیزات نیز تمهیداتی وجود دارد.

جایگاه پچ پنل ها

با توجه به مطالبی که در مقاله در مورد رعایت ظرفیت رک ها گفته شد, توصبه می گردد که اجرای پسیو شبکه از پچ پنل های اضافی برای استقرار کامپیوترها و دستگاه های دیگری مانند ذخیره سازها استفاده کرد. بدین منظوربه جای اینکه پچ پنل ها در داخل رک قرار دهند، آنها را روی رک ها مستقر می کنند. همچنین پچ پنل هایی از برندهای مختلف، لگراند یا بلدن، وجود دارد که به صورت U هستند و برای قرار دادن اتصال فیبر یا مس در رک های موجود مرکز داده بکار می روند.

این پچ پنل ها به صورت عمودی در داخل رک ها در امتداد ریل های نصب تجهیزات نصب می شوند. با این پچ پنل ها از فضای رک بیشترین استفاده بعمل می آید. همچنین در مصرف انرژی صرفه جویی می شود. تعداد رک هایی که باید خریداری گردد، نیز کاهش می یابد.

نصب و اتصالات متقاطع

یکی از راهکارهای مهم در کابل کشی های شبکه که توسط شرکت های تولید کننده تجهیزات شبکه مورد توجه قرار دارد نوع آوری در ساخت قطعات مورد استفاده در اتاق سرور و دیتاسنترهاست.

کمپانی ها تجهیزات شبکه را در قطعات کوچکتر ساخته، تولید و به بازار می فرستند. برای مثال پچ پنل ها را به گونه ای طراحی کرده اند که کاربردی تر است. راه دیگری که می توان از حداکثر فضای داخلی اتاق سرورها استفاده کرد نصب کابل ها روی دیوارها به صورت متقاطع است.

با اجرای اتصالات کابل ها به صورت متقاطع روی دیوارها هم در فضای باارزش رک ها و زمین مورد استفاده برای مراکز داده و اتاق سرورها صرفه جویی می گردد. کابل ها به راحتی نصب گردیده و دیگر نیازی نیست که از لیفتراک ها در فضای مراکز داده بزرگ استفاده کرد. لیفتراک ها دسترسی به زیر ساخت های کابل کشی شبکه را مسدود می کند.

زیر ساخت کابل کشی شبکه خود را انتخاب کنید!

در کابل کشی شبکه بهتر است تجهیزاتی را انتخاب کنید که در شبکه کارایی بالا دارند و نسل به نسل تجهیزات فناوری اطلاعات را پشتیبانی می کنند در هزینه های تعویض یا نگهداری شبکه صرفه جویی می کنید. نیازی نیست که هر سال زیرساخت کابل کشی شبکه خود را تغییر عوض کنید و زباله کمتری تولید خواهید کرد. برای مثال با طراحی از یک زیر ساخت فیبر عملکرد و کارایی شبکه خود را افزایش می دهید. دیگر نیازی نیست که کابلی را تعویض کنید. فقط کافی است که فرستنده و گیرنده را عوض کنید. اگر به صورت اصولی و به درستی طراحی گردد دیگر نیازی نیست تا زیرساخت شبکه خود را عوض کنید کافی است که تجهیزات IT را عوض کنید.

درپایان

اصول کابل کشی شبکه مقوله ای است که در هر پروژه اجرای پسیو شبکه متفاوت انجام می گردد. این مقاله از مجله شبکه ارغوان نگاهی کلی به 5 روش مؤثر در کابل کشی شبکه را ارائه داده است. این پچ شیوه به بالابردن یک ارتباط پایدار کمک می کند.

https://connectorsupplier.com/network-architecture-in-the-data-center/

نوشته 5 روش مؤثر در کابل کشی شبکه اولین بار در مجله شبکه ارغوان. پدیدار شد.

معرفی فایروال در میکروتیک

اگر تاکنون به روتر خود متصل نشده اید و این اولین بار است که می خواهید به آن وصل گردید،حتما یک رمز عبور قوی تنظیم کنید. نام کاربری قبلی را نیز تغییر دهید و یک نام کاربری جدید را ایجاد کنید. نیازی به مدیریت چیز دیگری نداریم فقط رمز قوی را تنظیم و دوباره لاگین کرده و با اسم و رمز جدید وارد گردید. شماره حساب ادمین قبلی را حذف کنید.

Filter Rules

پس از ورود به وین باکس و اتصال به روتر صفحه ای را مشاهده می کنید. این صفحه در سمت چپ خود ابزارهای مختلفی را نشان می دهد. از منوی وین باکس گزینه IP را انتخاب کرده و سپس گزینه Firewall را باز کنید. پنجره ای باز می گردد که در بالای پنجره تب Filter Rules را می بینید. این قسمت شامل تمام قوانین (Rules) فایروال شما قرار دارد. غالب روترهای میکروتیک به صورت پیش فرض دارای فایروال هستند و نیاز به تنظیمات دارند.

این مقاله نحوه عملکرد فایروال را در روترهای خانگی نشان می دهد که فایروال استاندارد روی آن ها قرار دارد. در ابتدا باید بدانید که قوانین در روترها بر اساس ترتیب خاصی قرار می گیرند. این ترتیب بر اساس Chain، آدرس مقصد، آدرس منبع صورت می گیرد. ترتیب و مراحل چیدمان باید طبق ترتیب اصلی قرار گیرد. اگر اعداد و فایروال ها نامرتب باشد روی علامت # کلیک کرده تا تمام قوانین براساس ترتیب اصلی مرتب گردد.

پنجره Chain Firewall

در پنجره Chain Firewall فهرستی از تمام قوانینی که اضافه کردیم را مشاهده می کنید. قوانین در دسته بندی forward ،input و output قرار می گیرد. حال سوال این است که این پنجره chain چه کاری انجام می دهد؟

forward chain

در دسته بندی forward تمام بسته های ترافیکی که از روتر عبور می کنند پردازش می گردند. یعنی تمام قوانینی که در دسته بندی forward قرار می گیرد به تمام ترافیک هایی که از جایی به جای دیگر از طریق روتر ارسال می گردد نگاهی می اندازد. وقتی به عنوان یک کاربر وب سایتی را مرور می کنید، تمام ترافیک از رایانه شما از طریق روتر به وب سایت منتقل می گردد و بالعکس. یعنی از وب از طریق روتر به رایانه شما منتقل می گردد. تمام این مراحل از طریق forward chain پردازش می گردد. پس اگر قصد دارید دسترسی کاربری را به یک وب سایت محدود یا مسدود کنید از این دسته بندی استفاده می کنید.

input chain

زنجیره یا بسته بندی input برای پردازش بسته‌هایی استفاده می گردد که از طریق یکی از رابط‌ها  وارد روتر می شوند . این رابط ها با آدرس IP مقصد این کار را انجام می دهد. این آدرس ها معمولا یکی از آدرس‌های روتر است.  بسته‌های عبوری از روتر برخلاف قوانین زنجیره ورودی پردازش نمی‌شوند. به زبان ساده تر قوانینی هستند که به ترافیکی که به سمت روتر می رود نگاهی می اندازد. مثلا اگر می خواهید روتر خود را از حملات مهاجمان اینترنتی محافظت کنید شما باید قوانین را روی input chain قرار دهید. از آنجائیکه شبکه ها به طور کامل ایمن نیستند باید از روتر خود مراقبت کنید خواه در برابر شبکه های LAN و خواه در برابر شبکه های محلی.

output chain

این دسته بندی برای پردازش بسته هایی استفاده می شوند که از روتر سرچشمه می گیرند و از طریق یکی از رابطها از آن خارج می شوند. غالبا از این دسته بندی استفاده نمی گردد. به همین دلیل است که هیچ استاندارد یا پیش فرضی ندارد زیرا منشا اصلی آنها از روتر است.

New Firewall Rule

گزینه ای وجود دارد که می توانیم Chain و دسته بندی خود را درست کنیم. بنابراین روی علامت + کلیک کرده و پنجره New Firewall Rule باز می گردد. شما از میان سه دسته بندی می توانید دسته بندی خود را درست کنید. لذا در کادر نامی که خود دوست دارید در آنجا تایپ می کنید.

مراحل اضافه کردن Rule فایروال در میکروتیک

فرض کنید که می خواهید دسترسی به روتر خود را از طریق اینترنت و با IP آدرس خودتان فراهم کنید. برای مثال من می خواهم از دفتر کار خودم به روترخانگی با آدرس IP خودم وصل گردم. این مراحل را اجرا می کنم. ابتدا به سراغ دسته بندی chain رفته و گزینه input را انتخاب می کنم در گام بعدی از همان پنجره یک پورت خاص را دنبال کرده و آنرا فعال می کنم. برای فعال کردن باید از طریق نرم افزار Winbox شروع می کنم. در کادر Protocol گزینه tcp و از Destination.port باید به وین باکس اجازه دسترسی بدهید.

شماره پورت را چگونه پیدا کنم؟

اما سوال این است که شماره پورت چند است؟ براحتی به گزینه IP و سپس Services رفته و لیست آدرس های دسترسی را مشاهده می کنید.

از آنجائیکه که به وین باکس اجازه فعالیت دادم پس شماره پورت وین باکس را کپی کرده و در داخل کادر Dest.port اضافه می کنم. در کادر Address Src آدرس IP منبع را وارد می کنم. در این جا آدرس IP دفتر کار را وارد می کنم. اگر به تمام افراد در دفتر کارم اعتماد دارم  می توانم اجازه دسترسی بدهم. اما فراموش نکنید که این کار ریسک بالایی دارد. بعد روی سربرگ Action کلیک کرده و مشاهده می کنم که در داخل کادر Action گزینه accept را نشان می دهد روی Ok کلیک کرده و به ترافیک اینترنت اجازه ورود ترافیک را می دهم. بدین ترتیب شما یک قانون را اضافه کردید که در اگر به فهرست قوانین فایروال مراجعه کنید، آخرین قانون که اضافه گردیده قانون شما بوده است.

گفتیم که ترتیب قوانین بسیار مهم است. در لیست من آخرین قانون می گوید که باید ترافیک متوقف شود لذا قانون جدید اجرا نمی گردد. من قانون جدید را به بالا drag می کنم و جای قانون حذف می گذارم. می بینید که قانون جدید می تواند در روتر من اجرا گردد.

حذف IP آدرس خاص در فایروال میکروتیک

حال اگر بخواهم دسترسی کاربری را به روترم مسدود کنید. ابتدا در سربرگ New Firewall Rule در پنجره General روی گزینه copy کلیک می کنیم تا قانون قبلی را از دست ندهیم. دوباره پنجره General را باز کرده ودر پنجره Address Src آدرس کاربری را از کارمندان دفتر خودم که می خواهم مسدود کنم را وارد می کنم. سپس روی Action کلیک کرده و در کادر Action گزینه drop را انتخاب می کنم. حالا Ok را در این صفحه کلیک می کنم. در لیست قوانین فایروال مشاهده می کنیدکه آدرس دسترسی کارمند مورد نظر حذف گردیده و دسترسی به روتر مسدود گردیده است.

فعال کردن Safe Mode

نکته قابل توجه در این قسمت اهمیت امنیت است. قبل از هر عملی برای پیکربندی روتر خود از راه دور تب Safe Mode را فعال کنید. لذا روی سربرگ Safe Mode کلیک می کنیم و بدین ترتیب با فعال شدن این حالت ایمنی روتر و فعالیت هایی که در حال اجراست مانیتور می گردد. اگر بنا به هردلیل در جریان اجرای قوانین مشکلی پیش آمده باشد پیام هایی دریافت خواهید کرد. این پیام به شما خواهد گفت که اتصال قطع گردیده و مشکلی وجود دارد. همچنین همانطور که در بالا مشاهده کردید من یک بار این قانون را کپی کردم. کپی کردن نیز یک قانون را ایجاد کرد. وقتی مشاهده کردید که هیچ پیام هشداری نشان نداد و همه چیز درست است یعنی اتصال برقرار است.  پس مشکلی نیز وجود ندارد و حالت ایمنی وجود دارد، لذا Safe Mode را غیر فعال می کنیم.

نکته: توصیه من به شما این است که از Vpn استفاده کنید و همچنین IP Sec را در دستگاه خود فعال کنید و سپس آنرا مدیریت و اداره کنید. امنیت اولین اصل فایروال در میکروتیک است.

مسدود کردن وب سایت توسط Fire wall

بعضی از افراد از پروتکل های لایه 7 اقدام به مسدود کردن وب سایت مورد نظر خود می کنند. اما این پروتکل برای مسدود کردن صفحات وب نیست زیرا منابع آن بسیار فشرده می باشد و در واقع آنها محتویات بسته ها را تجزیه و تحلیل می کنند که مسدود کردن با آنها امکانپذیر نیست. ما با ترافیک رمزگذاری شده سروکار داریم.

امروزه همه وب سایت ها  https هستند اگر می خواهید یکی از آنها را مسدود کنید باید در لیست فایروالها اگر قوانینی مبنی بر Fast track connection دارید را با کلیک روی علامت × غیرفعال کنید. سپس روی علامت + کلیک کنید تا قانون جدید را بسازید.

ساخت قانون جدید برای مسدود کردن سایت

در کادر Chain دسته بندی Forward را انتخاب می کنید. در کادر In interface List گزینه LAN که مربوط شبکه محلی است را انتخاب می کنید. سپس در پنجره Advanced کادر TLS Host می توانید یک قسمت از دامنه را وارد کنید که من در اینجا با علامت* mikrotik*را وارد می کنم. سپس دوباره به پنجرهAction در کادر Action گزینه drop را انتخاب و Ok را کلیک می کنیم. بدین ترتیب سایت مورد نظر مسدود می گردد. اکنون در لیست Firewall آخرین قانون را که مسدود کردن سایت مورد نظر شما  است درج می گردد.

همانطور که قبلا گفتیم ترتیب در قوانین فایروال بسیار مهم است لذا به ترتیب قرار گرفتن دسته بندی ها نگاه می کنیم. در نمونه ای که من انجام دادم این قانون جدید را Drag کرده و به بالا لیست می کشم و آنرا قبل از قانون حذف کردن تمام قوانین فایروال قرار می دهم.

اگر بخواهم سایت را از حالت بلاک و مسدودی در بیاورم، با انتخاب و کلیک روی علامت × این قانون لغو می شود و دسترسی به سایت مورد نظر دوباره برقرار می گردد.

جمع بندی

نمای کلی از تب Firewall Filter Rules در این مقاله مورد بررسی قرار گرفت. فراموش نکنید که Firewall Rules به ترتیب پردازش می گردند لذا ترتیب اهمیت زیادی دارد. لذا باید براساس اعداد مرتب گردند. همچنین به دسته بندی ها و Chains توجه کنید. دسته بندی Forward برای ارسال ترافیک از LAN به اینترنت و بالعکس استفاده می گردد. دسته بندی Input برای ارسال ترافیک به روتر استفاده می گردد. مطالبی که ذکر شد اصول اولیه ای بود که بسیار اهمیت دارد. می توانید سایر تنظیمات را نیز در پنجره قوانین جدید مشاهده کنید.

اگر اطلاعات بیشتری از فایروالها نیاز دارید می توانید به سایت میکروتیک رفته و در قسمت Support کلیک کرده https://mikrotik.com/support و روی دکمه قرمز کلیک کرده در قسمت منو روی گزینهIP /Firewall/Filter کلیک کرده و تمام مستندات و توضیحات را مطالعه کنید. همچنین توصیه می کنم که روی گزینه Securing your Router کلیک کنید. این قسمت توصیه های کلی به شما می دهد که چگونه روتر خود را ایمن نگه دارید.

نوشته فایروال در میکروتیک اولین بار در مجله شبکه ارغوان. پدیدار شد.

اهمیت محافظت از دستگاه های میکروتیک

قیمت دستگاه های میکروتیک مقرون به صرفه است. این دستگاه ها از لحاظ کارایی از انعطاف پذیری بالایی برخوردار هستند. اما در بیشتر مواقع امنیت آن مورد توجه قرار نمی گیرد و آسیب های جبران ناپذیری را به شبکه وارد می کند. نمی توان نادیده گرفت که در سال 2022 دستگاه های میکروتیک به عنوان خطرناک ترین پلت فرم بد افزار معرفی گردید. شناخت و اعمال راه های محافظت از دستگاه های میکروتیک شبکه شما را در برابر خطرات امنیتی ایمن می کند. شبکه شما را از حملات DDoS گسترده، باج افزارها و هکرها ایمن می کند.

روشی که کاربران برای استقرار دستگاه های میکروتیک بکار می برند خطرات امنیتی متعددی را بوجود می آورد. متاسفانه کاربران برای محافظت از دستگاه های میکروتیک خود زمان زیادی صرف نمی کنند. سازمان ها دستگا ها های میکروتیک را در شبکه خود استفاده می کنند. آنها از خطرات احتمالی که امنیت را تهدید می کند را نادیده می گیرند.شرکت های ارائه دهنده اینترنت که دستگاه های میکروتیک را در اختیار مشتریان خود قرار می دهند آنها را ردیابی نمی کنند و آنها را در معرض خطر قرار می دهند.

راهنمای گام به گام راه های محافظت از دستگاه های میکروتیک

برای امنیت دستگاه میکروتیک وضعیت های مختلفی تعریف می گردد .کدر این مقاله مراحل فعال سازی امنیت یک روتر میکروتیک که به اینترنت متصل است را مورد بررسی قرار خواهیم داد.مراحلی که در این راهنما بیان می گردد را دنبال کنید. اگر به مشکل مواجهه شدید احتمال دارد کهروتر شما به خطر افتاده است.

همچنین در پایان این مرحله شما نیاز خواهید داشت که از ابتدا شروع کنید. یک NETINSTALL را دستگاه میکروتیک بازسازی کنید. می پرسید چرا از اول شروع کنیم؟ باید بگوییم که در آخرین آپدیت ها دستگاه های میکروتیک مدرن آنها در روی سیستم عامل لینوکس قرار می گیرند. حال اگر مشکلی پیش بیاید مراحلی اصلاح توسط RouterOS نمی تواند مشکلات وارد شده در لینوکس دستگاه را برطرف کند. لذا بازسازی ضروری است.

مراحل زیر را قدم به قدم اجرا کنید تا دستگاه شما از حملات افراد خلافکارها و هکرها در امان بماند.

نسخه پشتیبان

مرحله اول از دستگاه میکروتیک خود یک نسخه پشتیبان تهیه کنید و آن را در مکانی امن کپی کنید. بک آپ جدید میکروتیک BACKUP را با جزئیات کامل در سایت زیر مشاهده کنید. (https://help.mikrotik.com/docs/display/ROS/Backup)

به بک آپ ابری میکروتیک وابسته نباشید!

از RouterOS نسخه 6.44 امکان ذخیره ایمن فایل پشتیبان دستگاه شما در سرورهای ابری MikroTik وجود دارد. اطلاعات بیشتر در مورد این ویژگی را در صفحه IP/Cloud page Mikrotik بخوانید. البته علاوه بر بک آپ ابری میکروتیک بهتر است که یک مکان پشتیبان محلی همراه نیز داشته باشید.

 Winbox میکروتیک را ارتقا دهید

دلیل اصلی بکارگیری دستگاه های میکروتیک استفاده آسان از ابزار Mikrotik’s Winbox است. بکارگیری و استفاده از این ابزار کوچک نیازی به تخصص در شبکه ندارد. این ابزار با استفاده از رابط کاربری گرافیکی به سادگی و سرعت امکان مدیریت MikroTik RouterOS را فراهم می کند. این یک باینری بومی Win32 است اما می‌تواند روی لینوکس و macOS (OSX) با استفاده از Wine اجرا شود. تقریبا کاربری همه توابع رابط Winbox در صورت امکان شبیه به هم هستند و عملکردهای کنسول را منعکس می کنند، به همین دلیل است که هیچ بخش Winbox در کتابچه راهنما وجود ندارد.

ارتقاء RouterOS

اولین و حیاتی ترین گام امنیتی ارتقاء نرم افزار RouterOS است و توصیه می گردد که ارتقاء به آخرین نسخه پایدار نرم افزار باشد.

نام کاربری و رمز عبور

به محض اینکه دستگاه میکروتیک را آنباکس می کنید یک نام کاربری به صورت پیش فرض “admin” و بدون گذرواژه دارد! با این رمز ورود و دسترسی ساده به این دستگاه جدید، Mikrotik شما را در معرض افراد نابکاری قرار می دهد که دائماً اینترنت را به دنبال دستگاه های جدیدی می گردند که هنوز نام کاربری پیش فرض را تغییر نداده و رمز عبور اضافه کنند. بدین ترتیب هر کسی در سراسر دنیا به آسانی می تواند به روتر ما دسترسی پیدا کند و اکنون بهترین زمان است که شبکه خود را از حملات مزاحمان و حملات جدی محافظت کنیم.

اگر سری به سایت میکروتیک بزنید جزئیاتی برای تغییر رمز عبور روتر وجود دارد که در ادامه به آنها می پردازیم. با اعمال مراحل تغییر رمز عبور روتر میکروتیک شما ایمن خواهد گردید.

• روی دستگاه خود رمزعبور کاربر که به صورت “admin” را تغییر دهید. رمز عبور جدید را به خاطر بسپارید.
• کاربران جدیدی را برای نگهداری روتر اضافه کنید. این کاربران جدید جایگزین کاربر “admin” خواهند شد.
• نام کاربری و رمزهای عبور جدید را آزمایش کنید تا مطمئن شوید که دسترسی دارید. یک نام کاربری/رمز عبور جداگانه برای دسترسی Winbox خود داشته باشید.
• پیکربندی وین باکس را امتحان کنید تا از مطمئن گردید که با رمز عبور و نام های کاربران جدید کار می کند.

ip service set winbox address=192.168.2.0/24/

دسترسی به آدرس IP روتر خود را محدود کنید

نیازی نیست که همه آدرس شما را داشته باشند. آدرس منبع IP که برای نام کاربری و سرویس های ضروری استفاده می گردد را محدود کنید.

• دسترسی کاربر برای آدرس IP مخصوص را محدود کنید. بعنوان مثال:

-/user set 0 allowed-address=192.168.2.0/24

•  دسترسی سرویس Winbox را محدود کنید تا فقط از یک زیرشبکه خاص باشد:

-/ip service set winbox address=192.168.2.0/24

شماره پورت SSH را تغییر دهید

با تغییر شماره پورت SSH یکی از بدترین حمله های هکری را شکست دهید و از شبکه خود حفاظت کنید. قبل از خاموش کردن سرویس Telnetروی روتر، پورت را تغییر دهید و تست کنید!
برای مثال در این قسمت شماره پورت برای SSH به طور پیش فرض 22 است. شماره پورت SSH پیش‌فرض را از 22 به 2200 تغییر می‌دهیم. این تغییر شماره ابزارهای اسکن خلافکاران هکری را دچار مشکل می سازد و آنها براحتی نمی توانند پورت و شماره SSH و رمز عبور را با روش هکری”brute force” را پیدا کنند.

/ip service set ssh port=2200/

توجه کنید که با خاموش کردن Telnet مشکلی پیش نمی آید. طیف وسیعی از خدمات وجود دارد که میکروتیک آنها را روشن می کند که به آنها نیازی نیست. اما بهترین روش برای تامین امنیت در شبکه این است که خدماتی را که نیاز ندارید خاموش کنید.
با به حداقل رساندن آنچه در پس‌زمینه در دستگاه شبکه شما در حال اجرا است، خطر دسترسی خلافکاران به روتر را به حداقل برسانید. لذا با غیرفعال کردن خدمات زیر شروع کنید:

/ip service print/

/ip service disable telnet,ftp,www,api,api-ssl/

/ip service print/

از یک سرور پهنای باند bandwidth server برای آزمایش توان بین دو روتر MikroTik استفاده می شود همین طور که در حال اجرا است و در محیط قرار دارد غیر فعال کنید. این می تواند به عنوان یک ابزار DDoS استفاده شود

/tool bandwidth-server set enabled=no

اجازه ندهید روتر یک بازتاب دهنده DNS DDoS باشد. حافظه پنهان DNS ممکن است روی روتر پیکربندی شود، که آن را به یک بازتاب دهنده DDoS تبدیل می کند. لذا از خاموش بودن آن مطمئن گردید.

/ip dns set allow-remote-requests=no/

اگر برای داشتن روتربه DNS Cache نیاز دارید، فعالیت DNS را تنظیم کرده و آنرا محدود کنید. فقط افرادی که در داخل شبکه قرار دارند بتوانند از روتر Mikrotik برای ترافیک DNS استفاده کنند.

دسترسی مستقیم از طریق آدرس MAC را خاموش کنید

به طور پیش فرض، سرور مک بر روی تمام رابط ها اجرا می شود. این بدان معناست که هر کسی که مستقیماً به دستگاه میکروتیک متصل است می تواند به دستگاه متصل شود یا از طریق اینترنت به آن متصل شود. در نتیجه افراد خلافکار که در داخل شبکه هستد دوباره به دستگاه متصل می گردند.
مراحل را می توانید از Mikrotik MAC Connectivity Access دنبال کنید. اتصال مک که به صورت پیش فرض روی همه ورودی ها وجود دارد را غیرفعال کنید. یک رابط محلی برای غیرفعال کردن اتصال MAC از پورت WAN وجود دارد که از این طریق می توانید آنرا غیرفعال کنید.

Neighbor Discovery Protocol را خاموش کنید

Mikrotik میکروتیک یک پروتکل Neighbor Discovery Protocol را فعال می کند بروز رسانی گردیده است و شامل MNDP(Mikrotik Neighbor Discovery Protocol)، CDP(Cisco Discovery Protocol) و LLDP(Link Layer Discovery Protocol) است که لایه دوم توزیع می گردد و می توان نقشه شبکه را در آن ترسیم کرد. خلافکاران، بدافزارها و فعالیت هایی که به صورت دائمی در شبکه شما موجود است می تواند از این پروتکل استفاده کرده و به شبکه شما لطمه وارد کند.

به صورت پیش فرض میکروتیک این پروتکل را روشن قرار داده است لذا آنرا به صورت دستی خاموش کنید.

برای غیرفعال کردن Neighbor Discovery Protocol در همه رابط ها فرمان زیر را وارد کنید:

/ip همسایه Discovery-settings set discover-interface-list=none

محدود کردن افرادی که در اینترنت می توانند به Mikrotik شما دسترسی داشته باشد!

سرویسهایی که می توانند به رابط های عمومی روتر در اینترنت دسترسی پیدا کنند را محدود کنید. بدین منظور سرویس فایروال میکروتیک استفاده کنید.

– /ip firewall filter

-add chain=input connection-state=established,related action=accept comment=”accept established,related”;

-add chain=input connection-state=invalid action=drop;

-add chain=input in-interface=ether1 protocol=icmp action=accept comment=”allow ICMP”;

-add chain=input in-interface=ether1 protocol=tcp port=8291 action=accept comment=”allow Winbox”;

-add chain=input in-interface=ether1 protocol=tcp port=22 action=accept comment=”allow SSH”;

-add chain=input in-interface=ether1 action=drop comment=”block everything else”;

میکروتیک را بعنوان یک”DDoS Prox”استفاده نکنید!

پروکسی ها، socks, UPnP و سایر سرویس های میکروتیک به طور تصادفی روشن می گردند و آنرا به یک پروکسی قوی DDoS تبدیل می‌کنند. این ویژگی‌ها، همراه با سایر قابلیت‌های میکروتیک، دستگاه را به یک «ربات» تبدیل می‌کند که عضوی از BOTNET گردید ه و عاملی برای تهدید روتر و شبکه شما می گردد.

Mikrotik به طور پیش فرض این موارد را غیرفعال می کند. بررسی کنید که آیا آنها روشن هستند و آنها را به صورت دستی خاموش کنید – برای اطمینان

• پروکسی MikroTik caching 

-/ip proxy set enabled=no

• پروکسی MikroTik socks 

-/ip socks set enabled=no

• سرویس  UPNP میکروتیک 

-ip upnp set enabled=no

• سرویس نام گذاری پویا میکروتیک (MikroTik dynamic name service) یا  آدرس دسترسی ابری(IP cloud)

-/ip cloud set ddns-enabled=no update-time=no

دستگاه میکروتیک به خطر افتاده یا خیر!

همانطور که در ابتدای مقاله گفتیم فرض کنید که میکروتیک شما به خطر افتاده است حالا چه کار کنیم؟ به موارد زیر توجه کنید:

• بررسی Mikrotik Scheduler

کسی که دستگاه میکروتیک را تهدید می کند یک قانون را می سازد. این قاانون می گوید که اسکریپت را اجرا کند. این اسکریپت ها در حال تکامل و خلاق هستند. لذا هر اسکریپت برنامه ریزی شده را بررسی کنید. (under System → Scheduler). اگر اسکریپت را نمی دانید، یک کپی را دانلود کنید، سپس آن را حذف کنید. با متد () fetch به دنبال اسکریپت بگردید.

• بر روی روتر میکروتیک Files را بررسی کنید و فایل های ناشناخته را پاک کنید.

فایل های موجود در میکروتیک خود را بررسی کنید. اگر آن را نمی دانید، یک کپی دانلود کنید، سپس فایل را حذف کنید.

• SOCKS Proxy را بررسی کنید.

یک سرور پراکسی SOCKS ناشناخته که روی روتر شما فعال شده است نشان می دهد که روتر در معرض خطر قرار گرفته است. تنظیمات را در زیر  IP → SOCKS پیدا خواهید کرد. اگر از آن استفاده نمی کنید، آن را غیرفعال کنید.

• کاربرهای L2TP بررسی کنید

عاملانی که در حال تهدید روتر شما هستنداز L2TP را استفاده خواهند تا روتر شما را به عنوان یک BOTNET آنرا کنترل کنند. کلاینت های L2TP را پیدا کرده و هر کلاینتی که برای شما ناآشنا است را پاک کنید.

• همه قوانین فایروال ها را بررسی کنید.

عامل تهدید روتر شما یک راه نفوذ به دیوار آتش و فایروال شما باز می کند. با این راه نفوذ می تواند تمام آدرس های دسترسی از راه دور را بدست آورد. لذا قانون هر فایروال را بررسی کنید.

جلوگیری از استفاده Trickbot در روتر میکروتیک

Trickbot یک تروژن مدولار است که از سال 2016 وجود داشته و اغلب توسط مجرمان سایبری برای ارائه باج افزار یا سایر بدافزارها استفاده می شود. شرورانی که از Trickbot استفاده می کنند دریافته اند که می توانند از روترهای Mikrotik به عنوان “پراکسی” برای مخفی کردن فرمان و کنترل Trickbot خود استفاده کنند.

مرحله پایانی NETINSTALL کرده و از صفر شروع کنید

مرحله آخر بررسی واقعی و درست است. هیچ راهی وجود ندارد که دستورات RouterOS بتوانند بدافزار وارد شده در سیستم عامل لینوکس دستگاه را برطرف کنند. این مراحل به شما کمک می کند تا عیب را پیدا کنید. اگر خطری نیزی وجود دارد با پیکربندی میکروتیک روتر را ایمن کند.
Netinstall ابزاری برای نصب و نصب مجدد دستگاه های MikroTik دارای RouterOS است. اگر مشکوک هستید دستگاه شما به درستی کار نمی کند، همیشه از Netinstall استفاده کنید.

در این مقاله از مجله شبکه ارغوان اساسی ترین راههای محافظت از دستگاه های میکروتیک را مورد بررسی قرار دادیم.

نوشته راههای محافظت از دستگاه های میکروتیک اولین بار در مجله شبکه ارغوان. پدیدار شد.

WinBox

گام اول در پیکربندی و کانفیگ روتر میکروتیک راه اندازی نرم افزار Winbox است. Winbox سریع ترین راه مدیریت روتر میکروتیک می باشد. با Winbox فرآیند مدیریت سیستم عامل روتر میکروتیک به سرعت و به آسانی انجام می گیرد. RouterOS MikroTik یک نرم افزار قوی است که مملو از ابزارهای شبکه مفید است و WinBox یک راه عالی برای استفاده از آن از طریق یک رابط کاربری ساده و تمیز است.

چگونه WinBox را راه اندازی کنم؟

WinBox یک ابزار مفید برای RouterOS MikroTik است که می‌تواند به صورت رایگان بارگیری و در دستگاه‌های رایانه شخصی شما استفاده شود. پس از دانلود و نصب Winbox بر روی دستگاه خود، می توانید به مرحله بعدی بروید. در این مرحله سه کادر یا فیلد وجود دارد که باید آدرس IP یا MAC روتر و در ادامه، نام کاربری و رمز عبور آن را وارد کنید. روی دکمه اتصال connect کلیک کنید. اکنون با رابط کاربری وین باکس به روتر خود متصل هستید.
پس از اتصال به روتر، تنظیمات و ابزارهای مختلفی را مشاهده می کنید. از جمله گزینه‌هایی برای پیکربندی رابط‌ ها، برای اتصالات سیمی و بی‌سیم، ابزارهای نظارت بر ترافیک در زمان واقعی، و حتی گزینه ذخیره تنظیمات و سایر گزینه ها همگی به مدیریت روتر میکروتیک شما کمک می کند.

داشبورد روتر MikroTik

ابزارهای موجود در روتر میکروتیک قابلیت هایی را برای کانفیگ روتر میکروتیک در اختیار کاربران قرار می دهد. این ابزارها در تصویر زیر مشخص است. می توانید با راست کلیک روی Dashboard گزینه های زمان، تاریخ، CPU، حافظه و Uptime را به نوار بالا اضافه کنید و داشبورد را کانفیگ کنید. در ادامه مجله شبکه ارغوان به بررسی ابزارهای کانفیگ روتر میکروتیک می پردازیم که شامل ایجاد اکانت، تغییر نام میزبان، پیکر بندی رابط LAN میکروتیک و سایر موارد می باشد.

نحوه ایجاد حساب کاربری مدیر در mikrotik

بسیار توصیه می گردد که مدیر برای امنیت بیشتر یک حساب کاربری جدید با رمز عبور قوی درست کند. برای ایجاد حساب کاربری جدید مدیر، ابتدا به منو روتر میکروتیک رفته در آنجا روی System کلیک کنید. سپس روی Users کلیک کرده و در پنجره ای که باز می شود که می توانید ادمین را به صورت کاربر پیش فرض مشاهده کنید. برای ویرایش از علائم بالا استفاده کنید بعنوان مثال، علامت منها این کاربر را حذف می کند. علامت تیک ادمین را فعال و علامت ( X ) آن را غیر فعال می کند.

کاربر جدید

اگر قصد دارید که یک کاربر جدید را اضافه کنید روی علامت ( + ) کلیک کنید. پنجره ای به نام New User باز می گردد که گزینه هایی دارد که با پر کردن کادرها، آن کاربر انتخاب می گردد. روی Apply و Ok کلیک کنید نام کاربر به لیست کاربران اضافه می گردد.

نحوه حذف اکانت ادمین درmikrotik

در همین صفحه اگر روی کاربرادمین کلیک کنید و سپس علامت (-) را انتخاب کنید کاربر ادمین حذف می گردد.

نحوه تغییر نام میزبان mikrotik

در نوار عنوان مشاهده می کنید که بعد از آدرس IP نام میزبان (ادمین) وجود دارد برای تغییر و حذف نام در منو گزینه System و سپس زیر Identity را انتخاب کنید. وقتی پنجره Identity باز گردید نام مورد نظر خود را در کادر بنویسید. وقتی روی Ok کلیک کنید نام کاربری که در ابتدا در نوارعنوان قرار دارد به نامی که شما وارد کردید تغییر می کند.

برای استفاده از حساب کاربری جدید مدیر که ایجاد گردیده باید ابتدا اتصال را قطع کرده و دوباره وصل شویم . بدین منظور روی گزینه Session راست کلیک کرده و گزینه Disconnect را انتخاب می کنیم. اتصال قطع گردیده و وارد وین باکس می گردید.

مجددا نام کاربری و رمز عبور جدید را تغییر می دهیم و وقتی روی گزینه Add/Set کلیک کنید نام کاربری با آدرس جدید مدیریت گردیده است. روی connect کلیک کنید. حالا مشاهده خواهید کرد که نام ادمین و کاربر و میزبان جدید در نوار عنوان قید گردیده است.

پیکربندی رابط LANدر روتر میکروتیک mikrotik

برای پیکربندی رابط LAN در روتر میکروتیک از منوی روتر گزینه Interfaces را کلیک کرده و در پنجره ای که باز می گردد، ابتدا پورت 2 را کانفیگ می کنیم. در تصویر می بینید که این پورت با حرف R در روی آن قرار دارد و نشاندهنده این است که این پورت درحال اجراست.

همچنین توجه کنید که روی این رابط ترافیک در حال اجراست، زیرا دستگاه کامپیوتر یا لپ تاب به رابط متصل است . RX یعنی این ترافیک دریافت گردیده و TX نیز ترافیکی که مبادله می گردد. حالا روی آن کلیک کنید و آنرا ویرایش می کنید و نام آن را تغییر داده یا اصلاح کنید . در این نمونه به آن نام LAN اضافه می کنیم که می خواهد به شبکه ما به عنوان یک رابط شبکه اضافه گردد.

روی Ok کلیک می کنم  تا تغییرات اعمال گردد. مشاهده می کنید که نام تغییر کرده است حالا باید برای این رابط یک آدرس ایجاد کنیم روی IP و سپس روی Address کلیک می کنیم.

در پنجره Address List باز می گردد روی علامت (+) کلیک کرده و در پنجره کوچکی که باز می گردد و در کادر address آدرس مورد نظر خود را وارد می کنیم در اینجا ما به صورت آزمایشی آدرسی را به صورت وارد می کنیم که 24 زیر شبکه را پوشش می دهد و می تواند یک دروازه برای ورود باشد. کادر Network را خالی می گذاریم که بعدا به صورت خوکار پر می گردد. در کادر Interface آدرس را از میان گزینه ها انتخاب می کنیم. یک رابط را انتخاب می کنیم که قرار است آدرس ما به آن اختصاص یابد.

روی OK کلیک کرده و می بینید که در لیست آدرس اضافه گردیده و برای پورت 2 رابط شبکه به این آدرس اختصاص می یابد.

نحوه پیکربندی سرور DHCP در mikrotik

در ادامه سرور DHCP را برای این رابط پیکر بندی می کنیم. در منو روی گزینه IP کلیک کرده و DHCP Server را انتخاب و کلیک می کنیم. پنجره ای باز می شود. روی DHCP Set up کلیک کرده و در پنجره کوچک روی رابط، سرور را انتخاب می کنیم. از آنجائیکه ما می خواهیم سرور DHCP را اختصاص دهیم در مورد ما پورت 2 یا LAN کلیک می کنیم.

در کادر DHCP Address space آدرس 10.1.1/24 که آدرس شبکه است را وارد کنید و next را کلیک کنید.

سپس دروازه DHCP 10.1.1.254 است. محدوده 10.1.1.254 آدرس Gateway for SHCP Network را وارد کرده و Next را کلیک می کنید.

این محدوده آدرس DHCP است، اینها آدرس‌های IP خواهند بود که توسط سرویس گیرنده DHCP مانند رایانه شما و سایر دستگاه‌هایی که می‌توانید بر اساس ترجیحات خود تغییر دهید. این آدرس های IP از10.1.1.100 شروع و تا 10.1.1.200 خواهد بود. اگر ترجیح می‌دهید یک محدوده DHCP کنید، می‌توانید چند محدوده DHCP را پیکربندی کنید سپس به سادگی روی فلش بالا کلیک کنید تا اعمال شود.

این آدرس می تواند برای سرور DNS باشد که توسط مشتریان دریافت می گردد.

پیکربندی سرور DNS میکروتیک

این آدرس سرور DNS خود را دارید پس شما ممکن است آدرس IP سرور DNS را وارد کنید. اگر سرور DNS ندارید، می توانیم از DNS عمومی رایگان استفاده کنید. Google به عنوان یک منبع اصلی و رایگان و همچنین می توانیم Cloud DNS را به عنوان دومین منبع در کادر بعدی اضافه کنیم و در ادامه روی Next کلیک کنید

نحوه پیکربندی زمان استفاده از آدرس DHCP میکروتیک

مدت زمانی که یک کاربر DHCP می تواند یک آدرس IP را به صورت پیش فرض به طور پیش فرض استفاده کند روی 10 دقیقه تنظیم شده است که
خیلی کوتاه است. ما آن را به یک روز تنظیم می کنیم این به این معنی است که سرور DHCP به طور خودکار آن را تمدید می کند. آدرس های IP کلاینت DHCP هر چند وقت یکبار 24 ساعت یا یک روز تنظیم می گردد که برای اعمال روی next کلیک کنید.

نصب با موفقیت به پایان رسید. اکنون می توانید DHCP سرورجدید ایجاد شده را ببینید.

براحتی می توانیم برای منبع خودمان به آن یک اسم جدید بدهیم. برای این کار روی آن دابل کلیک کنید از آنجائیکه این منبع برای LAN ما می باشد نام آن را به LAN DHCP تغییر می دهیم و روی OK و سپس Apply کلیک می کنیم.

DHCP اکنون تغییر نام داده است و برای مشاهده تغییر نام و جزئیات بیشتر مانند آدرس Gateway وDNS Server روی تب NETWORK کلیک کنید.

 به محض اینکه لپ تاپ به این رابط وصل می گردد بایستی قبلا این آدرس IP و DNS را دریافت کرده باشد. برای اینکه این موضوع را تایید کنیم می توانیم آدرس IP را چک کنیم. پس یک command prompt را باز کرده و command ipconfig all را تایپ می کنیم .

مشاهده می کنید که این رابط شبکه کامپیوتر برای DHCP آماده گردیده و آدرس دسترسی 10.1.1.200 را دریافت کرده است. همچنین default gateway پیش فرض را می بینید.

نوشته پیکربندی و کانفیگ روتر میکروتیک اولین بار در مجله شبکه ارغوان. پدیدار شد.